Rusya’dan alınan son haberlere göre, Moskova’da, bundan 625 yıl önce Kulikovo mevkiinde Tatar Hanlığını (Altın Orduyu) yenilgiye uğratan Rus Knezi (Prensi) şerefine bir tören düzenlenmiş. Türk, Polonyalı ve Alman tarihçilerinin tespit ettiğine göre ise, Kulikovo Savaşı genellikle olmamış ve Ruslar, Kulikovo adındaki savaşın güya cereyan ettiği meydanı bulamamışlar. Bu bir. İkinci olay: Ruslar, 4 Kasım tarihini Zafer Bayramı olarak ilan etmişler diye yeni haber alındı. Yabancı tarihçiler, 4 Kasım tarihinde herhangi bir savaş olmamış diyorlar. Ruslar ise, 1645 yılının 4 Kasım gününde Polonya Krallığını yenilgiye uğrattıklarını iddia ediyorlar.

Rus yöneticilerinin uydurma zaferleri ilan etmesi, Rusya’daki ekonomik krizi ve sosyo-politik dengesizliği unutturmak amacıyla zaferler uydurmakla zavallı halkı oyalıyorlar. Gerçekte ise, Rusya tarihinde zaferden ziyade yenilgiler göze çarpmaktadır. Ruslar, bundan 100 yıl önce, yani 1905 yılında küçük Japonya’ya fena halde yenilmişlerdi. Bu acı yenilgi sonucunda Rusya Çarlığı, prestijini kaybetmişti. 1905 yılının sonunda Rusya Üniversite Dernekleri Federasyonu, Japon İmparatoruna bir mesaj göndererek, kendisini kutlamıştı. Bu mesaj, Rus Çarlığı’nın olumsuz imajını bütün dünyaya yansıtmıştı.

Son 100 yıl zarfında Rusların ikinci yenilgisi, 1914 yılında Rus Ordusu’nun Mareşal Hindenburg komutası altında Mazor bataklığında Almanlara yenilmesi sayılır.

Üçüncü yenilgi, 1915 yılında Çanakkale’de Türk Ordusu’nun Mustafa Kemal komutası altında İngilizlerle Fransız askerlerine indirdiği dehşetli darbe şeklinde tecelli etti. Gerçi o yenilgi İngilizlere indirilmiştir, ama dolaylı bir şekilde, Ruslara İngiliz askeri yardımının yapılamaması sonucunda Rusları çok etkilemiştir.

Dördüncü Rus yenilgisi, 1918 yılında yeni kurulmaya başlayan Fin Ordusu’nun Mareşal Mannerheim yönetiminde, Lahti cephesinde Bolşeviklerin belini kırma şeklinde tecelli etmiş ve Finlandiya’yı Ruslardan kurtuluşu ile sonuçlanmıştır.

Rusların beşinci yenilgisi, 1920 yılında Polonya’daki Vistül ırmağı kıyılarında Mareşal Yozef Pilsudski komutası altındaki 60.000 kişiden oluşan Polonya Ordusu’nun 120 bin kişilik Rus Bolşevik Ordusu’nun tarumar etmesi şeklinde cereyan etmiştir. Bu kanlı savaşla Mareşal Pilsudski, Avrupa’yı Rus Bolşeviklerinin istilasından kurtarmış oldu.

Rusların altıncı yenilgisi, 1939 yılında yine Fin Mareşal’i Mannerheim’in 200 bin kişilik Rus Ordusu’nu darmadağınık etmesi şeklinde tecelli etti ve Bolşevikliğin istilasından Finlandiya’yı kurtarması ile sonuçlandı.

Bu yenilgileri çoğaltabiliriz, ama değerli okuyucularımı bıktırmamak için bu konuyu kapatmaya karar verdim. Rusların uydurma zafer teranelerine karşı bir misalle yazıma son vermek istiyorum.

Geçen haftalarda, dostumuz Polonya’da Devlet Başkanı seçimleri yapıldı. Seçim arifesinde başkan adaylarından biri Lech Kaczynski şöyle bir konuşma yaptı:

Komşumuz Rusya yöneticileri, dünyada düşman aramakla meşgul olmaktadırlar. Rusların tespit ettiğine göre Rusya’nın 3 tarihi düşmanı varmış. Birincisi Tatarlar, ikincisi Polonyalılar ve üçüncüsü Yahudiler.

Düşmanların birincisi Tatarlar, iç düşman, ikincisi Polonyalılar, dış düşman ve üçüncüsü Yahudiler, iç ve dış düşman.

Bu tespit (saptama), akrebin, başarıya ulaşamaması halinde intihar etmesi kuralını akla getirmiyor mu?

Gerçekte de Ruslar, iç düşmanları Tatarları yenmek için intihar yolunu seçmişlerdir. Son hükmü sayın okuyucularıma bırakıyorum.

Dünya Tatar Ligası’nın (Dünya Tatarlar Birliği’nin) organı internet yazısı, güncel konulara değinen bir çalışmadır. Bugünkü yazımda Tatar Milli Hareketinde aktif rol oynayan Rus sömürgeciliği konusunu aldım. Belli olduğu veçhiyle, Tatar-Başkurt Milli Hareketinde, ikiz kardeşler Tatarlarla Başkurtların ahenkli ve düzenli çalışması, çok önemli rol oynamaktadır. Rus yöneticileri, büyük ülkenin ekonomik ve sosyal alanlarındaki çetinlikleri unutturmak için tarihi düşmanlar icat etmekle meşgul olmak zorunluluğunu hissetmektedirler. O düşmanların en önemlisi Tatarlardır. Tatarlar iç düşman sayıldığı için, Ruslar kendilerine destekçi aramaya koyuldular. O desteği de, siyasal kültürleri zayıf, dini-milli imanları eksik sayılan Nijniy Novgorod Mişerlerini arayıp buldular. Rusların tarihi düşmanları arasında Polonyalıları seçtiler. Bu cefakâr millet, 4 asırdan beri, Rus asimilasyonuna hedef olmuştu, ama kahraman Polonyalılar, Rus esaretinden kurtulma yolunu kanlı savaşta buldular ve başarılı da oldular. Ruslar, Polonya’yı ikinci düşman ettiyse, Yahudileri üçüncü tarihi düşman ederek ilan etmekle medeni Hıristiyan, derin manevi temele dayanan yüce İslam dinine ve ilahi dinlerin üçüncüsü Musevi dinine de düşman olarak en büyük ahmaklık yaptılar. Böylece, Ruslar, dosttan yoksun kaldılar. Ruslar, üç dini de düşman görmek suretiyle, Polonyalılara, Tatarlara ve Yahudilere karşı uyguladıkları soykırımının hesabını verme talebi ile yüz yüze kaldılar. Ruslar 1921’de Tatar-Başkurt halkına, 1940’ta Katin ormanlarında 14000 Polonyalı subaya ve 1944’te Kırım Tatarları ile Çeçenlere reva gördükleri soykırımı kurbanlarına milyarlarca dolarlık tazminat ödeme külfetini yüklenmiş oldular. Hadi bakalım Ruslar, Moskova Merkez Bankası’ndan milyarlarca doları çekerek, Tatarlara, Polonyalılara ve Çeçenlere para sökülün bakalım! O zaman düşman aradığınıza pişman olursunuz!

Rusların düşman arama operasyonuna katılan Nijniy Novgorod Mişerleri, 1918–1920, 1939–1940 ve 1941–1944’li yıllarda, Finlandiya’da yaşayan hemşehrilerinizden akıl dersleri alın. Finlandiya’da yaşayan Nijniy Novgorod Mişerleri, yukarıda saydığım savaşlarda 10 şehit verdiler, 30 asker gazi unvanını aldı ve medeni dünyaya örnek oldular.

Ne demişler, akılsız başın cezasını el ayak çeker. Bugün Finlandiya Tatarları, Avrupa Birliği üyeleri olarak cennette yaşıyorlar. Bu yazım akılsızlara biraz akıl verir diye düşünüyorum. Hoşça kalın.

Bütün Tatar İçtimai Merkezi, Bütün Dünya Tatar Kongresi ve Dünya Tatar Ligası, üç müttefik birlikte çalışıyoruz.

Gazeteci Yazar, Dünya Tatarlar Birliği Fahri Başkanı ve Avrasya Birliği Taraftarı