Çıplakça -Emine Yavuz-

Bu, bir kadın./Erkek, bu./İşte./İnsan.

Çalıştığım hastanede ameliyat olmuştu. Öteden beri çok güler, çok konuşurdu. Geçenlerde gülümsemenin çene kaslarını geliştirdiğini anlattı. Bir bedenin uyarılışa geçmesi üzerine de bir şeyler söylemişti; şimdi ne söylediğini çıkaramayacağım. Susmak nedir bilmezdi. Ameliyattan çıkartıldıktan hemen sonra bile konuşup durdu. Gerçekten ne konuştuğunu bilemiyorum. Bildiğim, o konuştukça keyifli keyifli gülmeye başladığımdı; onu dinlerken  gülmemek elde değildi. Zaman zaman saçmalasa da sevimli biriydi.

Turkuaz -Emine Yavuz-

Kasırgayla boğuşma iklimlerinde çılgın bir tufanla tutuşup

Karanlıkları yakıyordun Turkuaz.

Mor dudaklı ölümlere karşı seni işittim.

Adını yazdım duvağıma. Seninle kuşandım.

Dolup taştım.

Uzun yeleli bir kısrak üzerinde geçip gittin... Su ellerimde donar, yüreğimde kaynardı.

Rüzgârın parmak uçlarında takılı anlatı hậlậ uğultulu... Döndüğün güzel bir ilkyaz sabahında neden ağlıyordun Turkuaz!.. neden... Mor dudaklı ölümlere karşı seni işitmenin sevinciyle dolup taşarken ben.

Laiklik-Siyasal İslam -Emine Yavuz-

Türkiye Cumhuriyeti gerçek anlamda din devlet çatışması yaşamadı. Batılı devletlerin dinsel doğmalarla yapmış olduğu hesaplaşmayı bilmiyoruz. Asker, bürokrat, aydın elit önderliğinde bir devlet kuruldu ve şeriatçı anlayışın kadrosu yönetimden uzaklaştırıldı. Şeriatçılar, o günkü koşullarda savaşlarını sürdürecek güçten yoksundular. Hesap yarım kalmıştı. Hesaplaşma zamanı mı geldi? Batının geçtiği ortaçağ savaşlarından geçmemiz mi gerekiyor? Bilmiyorum. Bildiğim, anti laik birlik nasıl ki din devleti özlemine sahip çıkma özgürlüğünü kendinde görüyorsa, biz de laik devleti koruma özgürlüğünü kendimizde buluruz.

Emine Yavuz

Emine Yavuz 1962 Hatay-Erzin doğumlu. İktisat fakültesini bitirmesine karşın, iktisat bilimiyle hiç ilgilenmeyip edebiyatın çeşitli alanlarında yoğunlaşmayı yeğledi. 1979 yılından bu yana Almanya’nın Essen kentinde yaşıyor.