
Bir
Sarkaçtır Yaşam...
-Aydoğan Kekevi-
Bir sarkaçtır yaşam, başlar doğumla
gider gelir doğumla ölüm arasında;
bir yanda gençlik bir yanda gelecek,
bir yanda varsıllık, bir yanda yoksulluk;
bir(az) ilâhi komedya ,
bir(az) dramın ilâhisi;
ışıkla karanlık iç içeri;
bir yanda ağarırken tanyeri
bir yanda batar evrenin güneşleri.
bir sağlık, bir sayrılık,
bir kararsızlık, bir kararlılık
bir yanı madde bir yanı duygu
biraz mutsuz, biraz
mutlu
bir umutsuz, bir umutlu,
gerçekleşmeyen düşler,
düşleşmeyen gerçekler
biraz hayal biraz gerçek
sarkaçın ömrü böyle geçecek
fi tarihinde doğdu,
filan tarihte ölüp gidecek
ölümle birlikte geldi,
yaşamı alıp gidecek..
* * *
Toplarsak bunca gelişleri gidişleri
toplamı birazı dram, biraz komedi
ikisinin arasında geçen bir ömür
bir yanda “ben”, bir yanda “sen”
biraz “biz”, birazcık da “ siz”ler..
* * *
Geçer
yıllar, sarkaç hala kararsız
hem çalışır, hem düşünür;
seçeneği ya çalışmak ya durmak,
yok mu bunun ikisinin ortası,
kısacık da olsa bir sıgara molası..
bilmez ki sarkaç, işte tam orası
sonsuza dek dinlenme odası..
* * *
Bir gün sarkaçın miadı dolacak
bir yaşam daha
noktalanacak
unutulacak saat da, sarkaç da;
varılmıştır artık o adsız durağa,
kaptan bağıracak dipsiz yolcularına;
“İnelim beyler son iskele burası,
burada bitti deniz, bitti yolculuk
kavga gürültü buraya kadar,
artık ne savaş, ne de barış,
ne
sag, ne de sol var;
ne
ademin mülkü ne de malı
bu
duraktan sonrası
sadece zurnanın zırt noktası...”
* * *
Aydoğan Kekevi
3
Mayıs 2008
|