Dileğimiz Türk Düşüncesinin Gelişmesidir
Son Güncelleme: 17 Ocak 2009
Siyaset-Türkiye
Özgürlük düşüncesine inanan, bağımsız düşünüp davranabilen, geleceği düşünceleriyle kazıyanlar, bizimle olsun!
Siyaset-Türkiye |
| Siyaset |
| Açılımlar |
| Siyasi Veri |
| Kültür Algısı |
| Dış Dünya Algısı |
| Moral Algı |
| Güncel |
| Siyasi Tarih |
| Siyasi Partiler |
| Türkiye Tepesi |
| Hükümet Prgları |
 |
 |
 |
 |
"Ortodokslara sorarsanız, Rusya'nın geleceğini komünist baskısının ana kiliseden koparttığı milyonların geri dönüşleri belirleyecektir." Dünya Nöbeti, Alev Alatlı |
Türk Milliyetçiliğinin Kökenleri
|
|
 |
Ekim 1910, Yusuf Akçura ----------------------- "...Avrupa sermayedarlığının geceli gündüzlü çalıştırdığı iki kölesinden birisi Garb`ın amelesi ise, diğeri de Şark`ın bütün ehalisidir..." ----------------------- Sırat-ı Mustakim Dergisi |
|
 |
 |
 |
 |
|
Gazze’de yaşanan acı olaylara duyarsız kalan İslam dünyasını uyarmak için bütün Türkleri ve diğer dünya Müslümanlarını, Filistin Devleti tam olarak kurulana kadar bütün hac ve umre ziyaretlerini ertelemeye, Türk Dışişleri bakanlığı ve Diyanet İşleri Başkanlığını bu öneriyi hayata geçirmek için gereğini yerine getirmeye çağırıyoruz. Filistin Tam Bağımsız olana kadar Hac ve Umre Yok! Türkler ve dünya Müslümanları Hac ve umre yerine Türkistan’ın Yesi şehrindeki Ahmet Yesevi Türbesini veya Konya Mevlana dergâhını ziyarete çağırıyoruz. Filistin Tam Bağımsız olana kadar Hac ve Umre Yok! Bütün samimi Müslümanları önerimizi desteklemeye çağırıyoruz! Bu çağrı uygulamaya geçen bir gerçekliğe dönüşürse bağımsız Filistin Devleti’nin Silahlı Kuvvetlerinin eğitim maliyetlerini Türk Ordusu’nun karşılamasının meşru zemini de oluşmuş olacaktır. |
|
Dolu dizgin bir süreç yaşıyoruz. Hem dünyada, hem de ülkemizde, dolu dizgin bir gidiş… Küreselleşme, çatır çutur, mali dedikleri krizle birlikte yeni açlar, yeni yoksullar yaratarak, göçtü gider. ABD’nin başına oturacak olan merak ediliyor, ama, beni hiç de ilgilendirmiyor; çünkü, arkasındaki büyük güçlere bakarım ben: Savaş sanayi gibi dev bir ekonomik gücün desteğiyle seçilen, ne barış getirir dünyaya ne de huzur. Getirmeyeceğini de Filistin’de, Gazze’de göstermeye başladı zaten… |
|
Atatürkçüler önce yıllarca öldürüldü, terör tehdidi altında yaşadı. Şimdilerde ise ülkemiz gelişti. Artık cinayete kurban gitmiyorlar, tutuklanıp cezaevine konuyorlar! İşte ben buna “medeniyet” derim, demokratik bir hukuk devleti olma doğrultusunda demek ki bayağı yol kat etmişiz… Nedenleri her iki “sağ ve sol ucundan” malum bu ilerleme(!), hangi gerçeklerle yaşandı, onu zaten biliyorsunuz! |
|
Gazze’de olanlar gerçek bir trajedidir.
Gazze’de gerçekleşenler, insan olarak umutlarımızın tükenişinin resmidir.
Gazze’de olanlar, yöneticileri ile onların, saldırıya davetiye çıkardıkları ‘düşmanları’ arasında kalmış bir halkın acı fotoğrafıdır. |
|
17 Ağustos 1999 ve peşi sıra 12 Kasım 1999 tarihlerinde yaşanan depremlerde, depremin neden olduğu travma sonrası ruhsal rahatsızlık içinde bulunan yüz binlerle ifade edilen insanımıza psikolojik destek verecek kurumsal bir yapı olmaması büyük sıkıntı yaratmış ve eleştiri konusu olmuştu. Japon Kızılhaç’ının girişimiyle, Uluslararası Kızılhaç tarafından temin edilen parayla, 3 Ağustos 2001 tarihinde dönemin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, SSK Genel Müdürlüğü, Kızılay ve Kızılhaç temsilcileri arasında imzalanan bir protokolle, öncelikle afetzedelerin ihtiyacını “herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olma şartı aranmaksızın” karşılamak üzere, bu tesisin yapımı kararı alınmıştı. |
|
“Mankurt”un ne demek olduğu konusunda bilgi sahibi olmayanlar için çok kısa bir açıklama ile başlayalım yazımıza. Mankurt, geçmiş zamanlarda, Asya’da birbirine düşman kabilelerden birinin, diğer kabileden bir genci kaçırarak, uzun işkencelerden sonra belleğini silmeleri ile meydana getirdikleri yeni bir kimliktir diyebiliriz. Bu işkencenin en klasik uygulaması şöyle yapılmaktadır: Kaçırılan gencin saçları ustura ile kazınır. Kafasına yeni yüzülmüş bir deve derisi geçirilerek, güneşin altında elleri ayakları bağlı şekilde yatırılır. Sadece yaşayabileceği kadar, çok az yiyecek verilir, çok az su verilir. Bu arada, kafasından çıkmaya başlayan yeni saçlar, taze deve derisinin içine doğru işler. Güneşin etkisi ile kurumaya başlayan deve derisi kafayı sıkmaya başlar. Aç, susuz, yakıcı güneş altında saçlarının ve deve derisinin verdiği acı ile genç bilincini kaybeder. Hiçbir şey düşünemez hale gelir. O an için ölüm bile o kişi için bir kurtuluştur. Ancak, sahipleri(!) buna izin vermezler. |
|
Ayrıca birçok ek soru vardır: 1915 olaylarını kim, hangi sebeple başlatmıştır? Hoşgörüsüyle tanınan bir ulus, yüzyıllardır barış içinde bir arada yaşadığı insanlara nasıl olur da durup dururken en güçsüz olduğu dönemde bir ”soykırım” yapmaya kalkışabilir? “Tehcir”, acaba hangi nedenlerle gündeme getirilip uygulanmıştır? Yaşanan olaylar bir “soykırım” idi ise, İstanbul’daki Ermeniler neden yok edilmemiştir? Neden ortada bir tek Nazivari karar veya slogan yoktur? Bugüne kadar gerek 1918, gerek tarih boyunca kıyıma uğratılan onca Türk için kim özür dilemiştir? Bu “vicdani” özürün ardından toprak ve tazminat talepleri gelmeyeceğini kim söyleyebilir? |
|
Türkiyeli aydınların, Türkiyeli akademisyenlerin 1915 Tehcir’ i –zorunlu göç- için Ermenilerden özür dileme kampanyası yılbaşında başlayacakmış! Bilindiği gibi Ermenistan dışında dünyanın değişik ülkelerinde yaşayan Ermeni topluluğu Diyaspora olarak adlandırılmaktadır. ABD ve AB başta olmak üzere arkasındaki güçlü müttefiklerin desteğiyle uluslararası arenadaki konumunu sağlamlaştıran Diyaspora’nın Türkiye’ yi içerden sıkıştıracak etkili yandaşlar bulmakta da zorlanmadığı anlaşılıyor. |
|
Uluslararası kuruluşların, devletler arasında işbirliğinden, tutun da barışın korunmasına kadar görevler yapması tüzüklerinde yazılmıştır. Ancak şu anda Irak yanıyor, 1,5 milyon insan ABD işgalinden dolayı öldü. Afganistan, yıkılıyor. Kafkaslar, Balkanlar, Ortadoğu da görevlerini tam olarak yaptıklarını söyleyebilir imiyiz? Uluslararası kuruluşların, Tarihte bir kaç devletin kontrolün de, istedikleri kararları çıkartan, istedikleri ülkelere saldırtan, istedikleri yaptırımları yapan, durumdan kurtulduklarını, tarafsızlık içerisinde olduklarını söyleyebilir miyiz? |
|
Doktorun bekleme odasında dergilere göz atıyorum. En üste Bunte dergisi var, biraz eskice, Temmuz 2008 den kalma. Sayfalarını karıştırırken gözüme “KANZLER’in HAZİNESİ” başlıklı yazı ilişti. Başbakan Bayan Merkel’i Cezayir’de Karşılama Bölüğü’nü selamlarken gösteren bir de resim, onun altında da Başbakanların hazinesinde bulunan ve sergilenen hediyelerden bazılarının resimleri. Bunlar Almanya Başbakanlığı’nın hazine odasında bulunan 4.000 hediyeden 800’ü bayan Merkel’e verilen hediyelerin bazılarıymışlar... Ötekiler de Merkel’in seleflerinin yani öncellerininmiş. |
|
İnkar edilmez bir gerçek daha kazındı belleklere; Aleviler, Alevilik adına ilk kez bir meydanda toplanıp kimliklerini bu denli net ve hatta yer yer sert bir şekilde haykırdılar. Belki bu mitingi düzenleyenler, kamuoyuna ilan edilenlerin dışında da hedefler güdüyorlardı. Belki bu mitingin bir amacı da Alevi kurumları arasındaki taban kapma yarışında öne geçmekti. Hatta belki Alevilik tanımlamalarındaki kimi yeni yaklaşımları tabana kabullendirme amacı da söz konusuydu; Alisiz ve İslamsız Alevilik gibi… |
|
-Bedri Baykam- “İfrata kaçmak” diye buna derler herhalde! CHP İstanbul İl Başkanı Gürsel Tekin, bu sefer de “çarşaflı bir il başkanımız olabilir” diye Posta Gazetesine röportaj vererek, yine CHP’yi o dipsiz kuyuya doğru çekmeye devam etti. Sonuçta tabii ki neyin manşet yapılacağına gazeteci karar verir; ama Cumhuriyetin ve laikliğin “ödünsüz” olarak bilinen son kalesi adına söz sarf ederken, o kişi üç kere yutkunup beş kere düşünmek durumundadır. |
|
-Bedri Baykam- Baykal, CHP’de “yaratıcı açılım” (?) peşinde kimi örgüt üyelerinin de telkini ve ön hazırlığıyla geçen hafta “Çarşafa Rozet” eylemiyle siyasal tarihimizde bir ilke imza attı. Bu hamlenin yol açtığı çalkantı, 2009’a ve yerel seçimlere girerken, uzun süre gündemde kalacak. Özellikle “çarşaf”ın CHP içinde yaşatacağı sıkıntı küçümsenebilir mi? Bu “açılım”a büyük tepki veren Necla Arat’ın karşısında susan kadın milletvekilleri var. Onlara Atatürk’ün ünlü sözlerinden birini hatırlatacağım; “doğruları söylemekten hiçbir zaman kaçınmayınız”. Dün, Ecevit’in “dine saygılı laiklik” kavramını haklı olarak eleştirenler, bugün bu tavrı nasıl izah edebiliyorlar? |
|
-Bedri Baykam- Dünya, Obama’nın olası bir zaferine “güya” hazırdı. Medyasıyla, aydınlarıyla, halklarıyla… Ama siyah kökenli adayın kazanması ortaya bambaşka boyutlarda bir “Obamania” çıkardı. Sadece Bush rejiminin insanlık dışı saldırılarla dünyayı kana bulayan affedilmez tavrından utandıkları için ülkesini terk eden, yüz binlerle sokaklara dökülen Amerikan halkının demokrat kesimleri değil… Tüm insanlık, evrensel barışa doğru atılacak umut dolu bir adıma o kadar susamış ki! Obama’ya akıtılan sevginin kökeninde, hem Irak savaşının büyük travmaları, hem de dünyadaki birçok ülkenin, kendi tıkanmışlıklarını aşmak için büyük bir demokratik açılım özlemi içinde olmaları var. |
|
2 yıl kadar Kur’an kursu eğitimi aldım. Arap harflerini telaffuz etmeyi haftalar süren bir uğraş sonucunda başarabildim. Kolay değildi. Türkmen’dim ve Türkçe dışında hiçbir başka dil işitmemiştim. Gırtlağımız Türkçe’ye göre şekillenmişti ve Türkçe’nin seslerini çıkarabilir biçimde yetişmiştik. Ne var ki anlamını bile bilmediğimiz bir dilin harflerini kutsal sanarak söylemeye çabaladık ve bunu yaparken de hocamızın telkiniyle sevap işlediğimizi düşündük durduk… Kur’an kursunda sadece Kur’an okumayı değil İslam dininin kimi kurallarını da öğreniyorduk. 32 farz denilen kurallar bunların başında geliyordu. Sürekli tekrar ediyorduk aynı bilgileri. Bir de hiçbir şey anlamadığımız Arapça cümleleri kutsal sözler diyerek yineleyip duruyorduk… Bir gün bir arkadaşımız Arap harflerini “İslam harfleri “ şeklinde nitelemiş ve “ Biliyor musunuz beton kemal İslam harflerini yasaklamış ve gavur yazısını yazmayı emretmiş “ deyivermişti. Çocukça bir saflıkla beton kemal kim, diye sormuştum. Gülüşmeler eşliğinde heykelleri kastedilerek Atatürk’e böyle bir yakıştırma yapıldığını o gün öğrenmiş ve uzun bir konuşmanın ardından Atatürk’e nefret duyguları ile dolmuştum. |
|
Tasavvur buyrulsun ki bir Bay Baykal çıkıp ‘Atatürk yalnız bir adam değildi.’ demek fütursuzluğunda bulunabiliyor. 20. Yüzyıl’ın tur farkıyla En Yalnız Türkü için bunu söyleyebilmek emînim ki ya eşi menendi bulunmayan bir cehálet ya da derin bir foyalar meydana çıkacak korkusuyla kaabildir. Bana inanmıyorsanız Fálih Rıfkı Bey’in ‘Çankaya’sını okuyun! İnsan biraz utanır! Ölümünden 70 sene sonra hálá mektublarını fellik fellik milletinden saklıyorlar! Bağlayacak olursak Türkiye Cumhûriyeti bir ‘Riyá İmparatorluğu’dur. Gerek kuruluş şeması ve gerekse terminolojisi bakımından George Orwell’in o ünlü romanı ‘1984’ ile irkiltici benzerlikler göstermekdedir. Bu kábusdan kurtulmanın tek yolu olan demokratikleşme, saydamlık ve hukuk devleti düzeni ise ancak, henüz tam teşekkül edememiş bulunan, bir geniş, bir kitlesel bağdaşma ile mümkindir. Yoksa biz 2023 Yılı’nda da yine AB Komisyonu İlerleme Raporu’ndan cımbızla ‘olumlu nokta’ aramaya devám ederiz. Tabii 2023’e kadar hálá bir Türkiye Cumhûriyeti kalırsa... |
|
Endîşem odur ki "modern"(!) İttihadcılarımız da Türkiye'yi severken boğacaklar. Atatürk'ü böyle sınırsızca sevdiklerini söyleyen ve muhtemelen gerçekden de seven kimselerin, Atatürk Fikriyátı'ndan bu derece nasibsiz olduklarını görmek yürek burkan bir tesbît. 12 Eylül Zorbaları'nın Elebaşısı Evren bir gün gazetecilere şu "hikmet"i yumurtlamışdı: "Çocuklarımıza Fransız İhtiláli'ni öğretdik ama Atatürk Devrimleri'ni öğretemedik." Tasavvur buyrulsun! O kadar cáhil ki daha Atatürk Devrimleri'nin Fransız İhtiláli'nin öz-be-öz evládı olduğundan ve o olmasa Atatürk Devrimleri'nin sözkonusu bile edilemeyeceğinden bî-haber!!! Mankafa áşıklar sevgililerini mahvederken kendileri de mahvolurlar. Bu benim umurumda değil ama sevgili umurumda... Benim de sevgilim çünki... |
|
Başbakan haklıdır! Ülkenin ümüğünü ne IMF'ye ne de başka bir kuruluşa sıktırmamak gerek. Ümük bu; sıkılırsa insan ölebilir. Mademki IMF ile ilişkiler "ümük sıkma ya da sıktırtmama" benzetmesine indirgendi biz de aynı çizgiden devam edelim. Bu IMF denilen ve patronluğunu Amerika'nın yaptığı kuruluş, aslında bir bankadır. Döviz sıkışıklığına giren ülkelere faizi mukabilinde ödünç para verir. Bu parayı verirken de borçlanan ülkenin, aldığı borcu geri ödeyebilmesi için yapması ve yapmaması gerekenleri dikte eder. İşte ümük sıkma meselesi burada devreye girmektedir. |
|
Şimdi bir Bilgi yarışması düşünün, yarışmanın sorusu da “ Türkiye Cumhuriyeti’nin Başkenti neresidir?” gibi kolay bir soru olsa, katılımcımız da buna “İstanbul” dese ne olur?; ne olacak “puan” muan alamaz değil mi ? Teorik olarak “Ankara’nın Türkiye Cumhuriyeti’nin Başkenti” olduğu resmi kayıtlara göre doğrudur, peki pratik de durum nasıldır?: Sanırım sizlerin de benim gibi dikkatinizi çekmiştir; özellikle şu son 2-3 yıldır ülkemizde düzenlenen uluslararası siyasal toplumsal etkinliklikleri bir düşünün. |
|
Hazır, ezber bozan durumlara değinirken, bir de son ekonomik(!) krizle aklıma geliveren bir iki soruyu da sizlerle paylaşayım: Adına ekonomik, global kriz diyorlar ama bu aslında bir düzen krizi değil mi? Hani bu kapitalist sistem, kendi kendini ayarlayabiliyordu? Yapılacak en kötü şey, devletin piyasalara müdahalesiydi? Milyonlarca işçiyi işinden eden özelleştirme, devletin elini özel sektörden çekmesi olarak bizlere, zorla kabul ettirilmemiş miydi? Bu hükümet Meclis’teki büyük çoğunluğu ile “Sosyal Güvensizlik” tasarısını geçirirken, “geleceğimizi güvenceye” almıyor muydu? Ülkenin, fakirin, fukaranın durumlarını düşünmüyorlar mıydı? Şimdi bu sistem krizi karşısında; sistemin gerek iç gerek dış müdafilerinin çözüm önerilerine ne buyurulur? Gel de, Chávez’in Bush’a “yoldaş” diye hitab etmesine kıs kıs gülme! |
|
Herkesin öfkesi burnunda ve herkes herkesi sayıyla kendine gelmeye dávet ediyor. Pek ümîdim yok ama belki tozun dumanın bir mikdar yatışmasına katkısı dokunur düşüncesiyle bir iki noktaya dikkat çekmek istiyorum. Toz duman yatışırsa en azındasn yumruğu nereye salladığımızı biliriz. Çünki insanın kendi çenesine kroşe patlatması muhtemelen márifetdir ama makbûl márifet sayılmaz. Önce yaşı müsáid olanlara bir sual: Son 40 yıl boyunca sizin kaç subay komşunuz oldu? |
|
Ben 1957 Ankara doğumlu, sanatçı-yazar Bedri Baykam, bir T.C vatandaşı olarak bu açık mektubu kime yollamam gerektiğine karar veremedim. Amerikalılar bu gibi durumlarda “To whom it may concern” derler. Yani, “her kimi ilgilendiriyorsa” gibi bir şey yazılır. Bunun tam bir Türkçe karşılığı yok ve konumuzun kapsama alanı da çok geniş; ben de muhatabımın bizi başkentten yöneten tüm “üst” kurumlar olduğunu düşündüm. Bu okuduğunuz, vatandaş Bedri’nin, ilgili, yetkili ve sorumlu her ulusal kuruma yolladığı 7 Ekim 2008 günlü dilekçesidir. |
|
Asker ve “liboş”! Yan yana gelmesi, birlikte anılması zor, hatta olanaksız iki kavram! Liboş denilince aklımıza geleni açıklarsak, neden bu iki kavramın birlikte anılmasının zor olduğu da anlaşılacaktır sanırım. Bu deyimle anlatılmak istenen, neo-liberal akımın temsilcisi, gününü gün eden, paradan başka bir değeri olmayan, çalışmadan, ter dökmeden kazanıp, keyifli ve lüks bir yaşam için alışveriş merkezlerinde, eğlence mekanlarında yorulup ter döken, kendi menfaatini ABD’nin menfaati ile bir tutan, dünyanın lanetli bekçiliğini yapanlara sırtını dayamış ve onların her yaptığını kutsayan bir kişilik, daha doğrusu kimliksizliktir. |
|
Önce şunu belirteyim ki ben Türk Ordusu’na düşman değilim. Tam tersine Türk Ordusu’nun son derece iyi eğitimli, iyi donanımlı, kısaca güçlü olması kendimi bildim bileli samîmî isteğimdir. Hem ana ve hem de baba tarafından zábit bir áilenin çocuğu olmam bir yana o üniformayı 24 ay ben de sırtımda taşıdım. Üstelik son derece etkin ve caydırıcı silahlı kuvvetlere pek çok başka ülkeden daha şiddetle ihtiyaç duyduğumuzu da son derece sarih bir şekilde görüyorum. |
|
Bir insanın bir varlığı sevmesi mutlakaa o sevilenin yararına değildir. Özellikle bizim coğrafyamızda ‘Bana yár olmayanı ben başkasına da yár etmem!’ zihniyetiyle işlenen cináyetlere hadd ü páyán yokdur. Hitler Almanya’yı çok, ama pek çok seviyordu ama tárihde eşine ender rastlanır bir vahşetle hem ülkeyi hem o ülkede yaşayanları mahvetdi. Enver Paşa o meftûn olduğu Osmanlı Devleti’nin, Evren Paşa ise deliler gibi áşık olduğu Türkiye Cumhûriyeti’nin canına okudu. ‘Márifetleri’ (!) saymakla bitmez ama ilki olmasa bugün başımızda bir ‘1915 Belásı’ ve öbürüğ olmasa ‘PKK Belásı’ olmayacakdı. |
|
On senelerdir çırpınıyorum, bu iş böyle gidemez diye! Bugün 15 şehit, yarın Taksim’de veya Kızılay’da patlatılacak bir bombayla 150 ceset… Ankara’da kenarından dönüldü zâten. Varoşlardan merkeze “Biji Biji” diye inecek silâhlı militanlar, aşağıda da onları bekleyen gözü kararmış gençler… Güvenlik güçleri de birbirine girmiş, çünkü onlar da paramparça! Daha neyi bekliyorsunuz ey ehl-i vatan, ey bu ülkenin muktedir takımı? Godot’u mu? |
|
İçinden geçtiğimiz süreç halen yaşanılan Üçüncü Dalga’ dır. Üçüncü dalga bombaların atılmadığı, kurşunların sıkılmadığı, büyükelçiliklerin basılmadığı bir evredir. Üçüncü dalgada işler politik platformlarda, parlamentolarda halledilmektedir! Günün birinde dost, müttefik devletin seçkin parlamenterlerinden biri veya birkaçı bir teklif hazırlamakta, parmaklar kalkmakta, Türklerin soykırım yaptığı, Ermeni soykırımının sorumlusu olduklarına ilişkin yasa tasarısı süreç sonunda onaylanmakta ve yürürlüğe girmektedir! Türkiye Cumhuriyeti’nin tepkisinin geçiciliğini sınama yanılma yöntemiyle iyi bilen sıradaki müttefik devlet de benzer bir yöntemle soykırımcılığımızı (!) tescilleyen yasayı parlamentolarından kaşla göz arasında geçirivermektedir. |
|
Baştan söyleyelim de aman unutmuş olmayalım: Size ve tüm çevrenize mutlu, sağlıklı ve barış dolu bir şeker bayramı diliyorum. Siz sakın bakmayın Tayyip Bey’in dayatmalarına: Onun adı “Şeker Bayramı”dır, Ramazan Bayramı filan değil. Bunu aslında herkes biliyor ama bu taktikler hep işe yaradığı için, vazgeçemiyorlar. Böylece gündemi hep onlar oluşturmuş oluyorlar. Gericilik kendi hamlesini saldırganlıkla yapıyor, uygar-laik insanlar ise “nasıl olur efendim, bu ne saçmalık, nereden çıktı bu!” sendromuna hapis kalıyorlar. Sonra dört irili ufaklı salvo aynı anda geldiğinde, ikisinde geri adım atıyorlar, ikisi de aradan kaynayıp geçiveriyor. |
|
Sevgili dostlar, Batı’nın Türkler’i ve Türklüğü dünyadan def etme plânı çok eskidir; köklerini mâziden alan âtidir. Çin zâten tarihî düşmanımız ve Uygurlar’a yapılanlar medyamızda minnacık yer alabildi. Hâlen bu plânın son aşaması tatbik ediliyor. Bu “son dalganın” hikâyesini internetten gelen ve belli ki İşçi Partililer tarafından hazırlanmış bir metinle de tevhit edip, tabii ki çekince ve sakıncalarımı katıp modifiye etmek sûretiyle, sizlerle paylaşmak isterim. |
Gazze
ve Filistin
İçin Hac ve Umre Boykotu 
Nazım
İstiklal ve Filistin 
Kitlesel
İntihar veya Mankurtlaşma 
Kemálsiz
Kemalizm 
IMF'nin
Reçetesi Hep Ümük Sıkmaktır 
Ankara
Başkent ise İstanbul Ne? 
Devletini/Milletini
Arayan Millet/Devlet 
T.C.
Vatandaşı Bedri’nin, “Ankara’ya” Dilekçesidir… 
İftihar
Değil Güven 
Şuurlu
Milliyetçiler 
CHP,
AKP’yi Köşeye Sıkıştırdı… 
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Biz olmasak gökyüzü, biz olmasak üzüm, Biz olmasak üzüm göz, kömür göz, ela göz; Biz olmasak göz ile kaş, öpücük, nar içi dudak; Biz olmasak ray, dönen tekerlek, yıkanan buğday, Ayın onbeşi; Biz olmasak Taşova'nın tütünü, Kütahya'nın çinisi, Yani bizsiz Anne dizi, kardeş dizi, yar dizi Güzel değildir. Enver Gökçe | ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
|
 |
|
|
Maksim Gorki ----------------------- "Onlar gibi düşünmeye, onlar gibi yaşamaya, onlar gibi hissetmeye başlasanız da fark etmiyordu. Bu sefer de böyle davrandığınız için sizi kınarlardı. Onlar böyle insanlardı işte." ----------------------- Ekmeğimi Kazanırkeni |
|
Maksim Gorki ----------------------- "Onlar gibi düşünmeye, onlar gibi yaşamaya, onlar gibi hissetmeye başlasanız da fark etmiyordu. Bu sefer de böyle davrandığınız için sizi kınarlardı. Onlar böyle insanlardı işte." ----------------------- Ekmeğimi Kazanırkeni |
Maksim Gorki ----------------------- "Onlar gibi düşünmeye, onlar gibi yaşamaya, onlar gibi hissetmeye başlasanız da fark etmiyordu. Bu sefer de böyle davrandığınız için sizi kınarlardı. Onlar böyle insanlardı işte." ----------------------- Ekmeğimi Kazanırkeni |
