Nevruz Farsça bir kelime olup, yeni gün anlamına gelmekte, Divanı –Lügatit –Türk’te ilkbaharın gelişi olarak anlatılmaktadır. Eski takvime göre 9 Mart da, miladi takvime göre de, 21 Martta başlayıp üç gün sürer. Birçok hikâye si olmasına rağmen, nevruz bayramı, Türklerin ASENA adlı dişi bir bozkurt un öncülüğünde, yol göstermesiyle,  ateşle demir dağlarını delerek, ERGENEKON’dan çıktıkları gün olarak ta kutlanmaktadır.

Börteçine kurdun adı

Ergenokon yurdun adı

400 sene durdun hadı

Çık ey yüz bin mızrağınla

Orta Asya da göçebe Türkler, hayvan sürülerini, kıştan çıkarıp, yaylalara götürür, obalar kurar bahar bayramı törenleri yaparlardı. Dağda büyük bir ateş yakılır, etrafında oyunlar oynanır, şenlikler yapılırdı.

Gelin ey nazenin canlar

Bugün Nevruz-u sultandır

Safalar sürsün ihvanlar

Bugün Nevruz-u sultandır

 

Yumurtanı göyçek, güllü boyardık,
Çakkışdırıb sınanların soyardık,
Oynamakdan birce meğer doyardık,
Eli mene yaşıl aşık vererdi,
İrza mene novruz gülü dererdi.

Selçuklu ve Osmanlılar da milli bayram olarak kutlanan NEVRUZ, bugün ülkemizde bir gelenek, Bağımsız Türk Cumhuriyetleri ile Özerk Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinde de, resmi bayram olarak kutlanmaktadır. Nevruz,  kökleri tarihi derinliklerden gelen, bir dostluk ve kardeşlik bayramıdır. Orta Asya’dan Balkanlara, buralardan ABD’deki Kızılderililere kadar uzanan, geniş coğrafyada yaşayan, Türk toplulukları ve soydaşlarımız tarafından kutlanmaktadır.

Millet, ortak dili, tarihi, ülküsü, gelenekleri olan, aynı kültürü almış olan insanların oluşturduğu,  insan topluluklarını ifade eder. Bir milleti ayakta tutan, onu ilelebet yaşatan ortak değer, kültürel unsurlardır. İşte nevruzda, tarihten bize miras kalan, kültürel bir varlığımızdır.

Bu bayram Türklere ait olan bir bayramdır. Ancak son yıllarda bir takım bölücü unsurlar bayram kutluyoruz diyerek, ülkemizde çeşitli olaylar yapmaktadırlar. Ülkemizin milli birlik ve beraberliğini bozmaya çalışmaktadırlar. Geçen yıl bunun çeşitli örneklerini üzülerek, kaygılanarak gördük. Bu seneki kutlamalara, ülkesini milletini seven insanlar olarak, sahip çıkmak mecburiyetindeyiz.

Bölücü güçler, mevcut iktidarın zafiyetini çok iyi kullanmaktadırlar. Poşulu teröristleri tebrik eden ve onları kutlayıp alınlarından öpen, belediye başkanlarına, İçişleri Bakanlığınca, bu sene acaba ne yapılacak. Acaba tebrik mi yapacak lar. Ancak bu millet çok şeyin farkındadır. Hainlere nerede, nasıl ders vereceğini çok iyi bilir. Dün, nasıl yokluk içerisinde, dünyanın en güçlü ülkelerini yenmişse, bugünde ülkesini ve vatanını canından çok seven, yiğit insanlarıyla, ülkesini böldürmeyecek, sahip çıkacaktır.

Küresel güçler, beklentilerinin hiçbir karşılığını alamayacak, önümüzdeki en yakın bir zaman dada, LİDER ÜLKE TÜRKİYE,  gerçeği ile karşılaşacaklardır.

Agos gazetesi yazarı Hrant Dink in öldürülmesinden sonra, hepimiz ermeniyiz diye slogan atıp, İstanbul sokaklarını inletenler, acaba, Azerbaycan Türklerinin çektiklerini, Karabağ’ın işgal altında olduğunu ve HOCALİ katliamını biliyorlar mıdır? 25-26 şubat 1992 yılında, Hocali bölgesine, ağır silahlarla donatılmış Ermenistan silahlı güçleri, Hankendide yerleşen 366. Rus motorize birliklerinin desteği ve yardımı ile saldırdılar. Yaşlı genç, çocuk, kadın demeden 613 Azerbaycan Türkünü hunharca katlettiler. İnsanları diri diri, toprağa gömüp, cesetlerini yaktılar. Sağ kalanları da kamyonlara bindirip esir alıp götürdüler. 

Türk milletinin, yıllarca vatanı olmuş toprakları, tarihin acı bir sürprizi olarak, son iki asırdır, dünya insanlarının görmezliğe geldiği, felaketlerin merkezi oluyor. Bu felaketler sonucunda Kafkasya, Balkanlar, Ortadoğu’daki Türk varlıkları bir bir  yok ediliyor.Bunun son örneklerini de Kerkük’te, Musul’da, Telafer’de, yani Irakta görüyoruz.