“Sevgiden acılar tatlılaşır,

Sevgiden bakırlar altın kesilir.

Sevgiden bulanık sular berraklaşır,

Sevgiden dertler şifa bulur,

Sevgiden ölüler dirilir,

Sevgiden padişahlar kul olur.”

                                   Hz. Mevlana

Dünyaya ve olaylara sevgi gözüyle bakıldığında, her şey çok farklı boyutlarda gözüküyor. Bakıyoruz ki bir yanımızı ateş sarmış, yanıyoruz. Ateş düştüğü yeri yakıyor. Gerisi ise kontrol edilebilir hareketleri doğuruyor. Bir anda öfkemiz sevgimizi bastırıyor. Öfke gözlüğü ile bakmaya başlıyoruz. Ama aradan, her şeyin ilacı olan “zaman” geçince, geçmişte yapılanları daha mantıklı olarak tahlil edip, doğrularımızı ve yanlışlarımızı görüyoruz.

Bu millet değil midir ki, 1915 yılında yapılan Ermeni tehciri sırasında, kendi varlığına kast etmiş Ermenilerin çocuklarını korumasına almış, hatta nüfusuna geçirmiştir. Hatta bunları beslemiş, büyütmüş devlet adamı bile yapmıştır. Daha dün kendini katleden insanların çocuklarına bu sevgiyi göstermek ancak “Büyük Millet” olmakla mümkündür. Çünkü, Türk’ün devleti tebaasını, Tanrı’nın kendisine bir emaneti olarak görür. Türk Milleti de vatandaşını, komşusunu, insanını kendisine Tanrı’nın emaneti olarak görür. Bu milletin vicdanının sesi olan Yunus Emre bu nedenle;

“Elif okuduk ötürü,

  Pazar eyledik götürü,

  Yaratılanı hoş gördük,

  Yaratandan ötürü.”

demiştir. Bu sözler, bir milletin ruh yapısını gösteren inci taneleridir, pırlantalardır.  Ve bu millet, her şeye rağmen böyle düşünmeye devam etmektedir.  

Milletimizin ezeli ve ebedi düşmanları olan güçler, dün Ermeniler üzerinden oynadıkları oyunu bugün Kürtler üzerinden oynamaktadırlar. Dün nasıl Ermenilerin hareketi amaç değil araç idi ise, bugün de Kürtlerin hareketi amaç değil araçtır. Esas olan, bu uluslararası güçlerin, enerji kaynaklarına hükmetme ve bu yolla dünyaya hakim olma arzu ve istekleridir. Bu nedenle bizim istikrarımızı bozacak, büyümemizi engelleyecek, gücümüzü kıracak operasyonlara girişiyorlar. Eğer geçmişte Ermenileri kullandıkları gibi, bugün de Kürtleri kullanarak bir iç savaş çıkarabilirlerse, en az 100 yıl daha bu coğrafyayı sömürme, köle gibi kullanma gücüne ulaşırlar. Bu ise Türk milleti ve bölgedeki diğer bütün halklar için en az yüz yıl daha acı ve sefalet demektir. (Kukla yönetimlerin lüks içinde yaşaması, halkın sefaletini örtemez.) Bu nedenle çok soğukkanlı ve akıllı hareket etmek zorundayız. Son iki ay içinde ordumuza yönelik saldırıların boyut değiştirmesi, DTP’nin meclise girmesine rağmen, bölücü örgütün bugüne kadar yapamadığı bazı eylemleri yapmaya başlaması, Kuzey Irak’tan sızan bölücü örgüt mensuplarının sayıları beşi-onu geçmezken birdenbire yüzlerle ifade edilmeye başlanması bu olayların tahrik boyutunu açıkça ortaya koymaktadır. Bazı odaklar, Türkiye’nin paldır küldür Kuzey Irak’ girmesi için ne gerekiyorsa yapıyor. BOP projesinin hayata geçirilmesinde kullanılacak bölgesel unsurun Barzani olduğu anlaşılmaktadır. Bütün bu yaşadıklarımız terör vs. değil, doğrudan doğruya örtülü bir savaştır. Bölücü örgüt, bu büyük savaşın içinde küçük bir ayrıntıdır. Batı dünyası Türkiye’ye en büyük zararı terör hareketleriyle değil, bizi bölüp parçalayacak altyapı çalışmaları ile vermektedir. Önemli olan, bugün bizim yanımızda olan insanlarımızın, hiçbir şekilde , bir gün onların safına geçmemesidir. Bunun için bizim de   karşı altyapı çalışmaları yapmamız gerekir. “dağ Türkleri”, “karda yürürken çıkan kart-kurt sesleri” vs. gibi anlamsız, inandırıcılığı olmayan, oyalayıcı iddialar yerine, tamamen bilimsel, alan çalışmalarına dayanan “Aşiret araştırmaları” yapılmalıdır. Atatürk zamanında yapılan bu çalışmalar, Atatürk’ten sonra yapılmadığı gibi, mevcut çalışma sonuçları da ABD’ne verilmiştir. Onlar da kiminle nasıl bir çalışma yürüteceklerini oradan öğrenmiş olarak işe başlamışlardır.

Türkiye cumhuriyeti devletinin ne çok güçlü bir ekonomisi, ne güçlü bir milli yönetimi, ne de güçlü liderliği vardır. İstatistikleri yönetimler hazırlar. Yönetimler de her zaman kendilerini haklı ve güçlü gösterme eğilimi içindedirler. Bu nedenle, bugün ülkemizde yayınlanan istatistiklere bakarak her şeyin yolunda gittiğini söylemek saflık olur. Şu halde, ordumuzun Kuzey Irak bataklığına çekilmesi halinde, stratejik ortağımız(ABD)nin ve kadim dostlarımız (AB ülkeleri)nin, İran-Irak savaşı misali, yıllarca orada kalmamız için gerekeni yapacaklarından kimsenin şüphesi olmasın. Çünkü karşımızda düzenli bir ordu yok. Ancak çok güçlü lojistik destek alan ve gerilla taktiği ile savacak olan çok sayıda (Çok sayıdan kastımız; bölücü örgütün yanı sıra, Barzani denen  zavallının emrindeki bütün peşmergeleri kastediyoruz.) eşkıya olacaktır. Böyle bir savaş ordumuzu hem manen hem de madden yıpratacaktır. Yurtiçinde ise, tek görevleri Türk Silahlı Kuvvetlerini kendi milletine kötülemek olan hain unsurların çalışmaları ile devletimizin gücü, dünya milletleri nezdinde küçük düşürülecektir. Böylece, kırılgan bir yapıya sahip olan Türk ekonomisi çökertilecektir. Ekonominin çökertilmesinde sadece savaş unsuru kullanılmayacaktır. Borsadaki tutarı 100 milyar dolara yaklaşan yabancı para çekilecek, günübirlik piyasada dönen yabancı sıcak paralar çekilecek ve Türkiye kıpırdayamaz hale gelecektir. Bu aşamadan sonra, isterlerse ülkemizi ikiye, üçe, dörde bölmeyi bile deneyeceklerdir. Türkiye böyle bir oyuna gelemez. O bataklığa ordusuyla girdiği taktirde, çıkmasına izin vermeyeceklerdir. Zaten bunu beklemektedirler. Bu nedenle yazımızın yukarı kısmında artan bölücü örgüt saldırılarının tesadüf olmadığı, güçlü birer tahrik eylemi olduğunu vurguladık.

KUZEY IRAK’A GİRMEYELİM Mİ?

Peki ne yapacağız? Bunca saldırının ve dökülen kanın hesabını sormayacak mıyız? Yanlarına mı kalacak? Bu vatan için can veren aziz şehitlerimizin kanlarını yerde mi bırakacağız? İstikballerinden olan gazilerimizin fedakarlıkları boşa mı gidecek? Hayır! Kesinlikle hayır. Kandil mandil dağına değil, Kuzey Irak’ta kendini devlet zanneden eşkıya başının inine kadar gitmeliyiz. Kandil denen yer zaten çoktan boşaltıldı. Çünkü onarlın beklediği sürenin on-yirmi katı bir süre tanıdık(!) onlara kaçmaları, köylülerin arasına, şehirlilerin arasına karışmaları için. Bu nedenle boş yere Kandil dağında mühimmat harcamanın bir anlamı olmadığını düşünüyorum. Son dönemde askerlerimize ve vatandaşlarımıza yapılan saldırıların sorumlusunu doğru olarak belirlemek durumundayız. Kimdir sorumlu? Her gün dilediği gibi avukatlarıyla görüşerek dağdaki eşkıyaya talimatlar gönderen bölücü başı mı? Yoksa, bırak bir Kürdü, Kürdün kedisini bile vermem diyen dansöz mü?  Bu saldırıların asıl sorumlusu ABD, İsrail ve İngiltere’dir. Ve onların şu sıralar baş piyonu konumundaki Barzani denen zavallıdır. Her şeyiyle bölücü örgüte destek veren bu utanmaz adamın hükümetiyle birlikte dersini alması gerekmektedir. Bunu yapmak için de orduları Irak’a sokmaya gerek bile yoktur. 200 kişilik bir özel tim bu işi en iyi şekilde yapar. Yeter ki onlara görev verilsin. Yeter ki köpeklere karşı zincire vurulan taşların zincirleri çözülsün. Efsaneler yeniden meydanlara insin, gereken herkese haddini bildirsin. Bakalım paketlenmiş halde Türk adaletinin önüne getirildiğinde, Yahudi Barzani de İmralı’daki uşağı gibi; “Benim anam Türkmen, bir görev verilirse yaparım” tarzında konuşacak mı, konuşmayacak mı?  

Duyar gibi oluyorum. Şimdi diyeceksiniz ki; “Barzani kim, Türkiye’de ne sıfatla adalet önüne çıkarılacak? Irak vatandaşı bir kişiyi bir şekilde getirip Türkiye’de yargılamak uluslar arası hukuka uygun mu?” Sorularınızda haklısınız. Ancak, hafızanızı biraz yoklarsanız çözümün burada yattığını siz de görürsünüz. Hatırlarsanız Özal hükümeti döneminde bu iki  Eşkıya başına Türkiye Cumhuriyeti pasaportu verilmiş, ceplerine de dolar cinsinden harçlıklar konularak dünyada dolaşmaları sağlanmıştı.  Her kim olursa olsun, bir ülkenin pasaportunu taşıyabilmesi için mutlaka o ülkenin vatandaşı olması gerekir diye düşünüyorum. Bu zavallı maşalara Türkiye Cumhuriyeti devletinin pasaportu verilebilmesi için, onları Türkiye Cumhuriyeti devletinin vatandaşı yapmış olmalıdırlar. Kısacası, bu iki piyon da Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıdır. Öyleyse, bu iki vatandaşımızı vatana ihanet suçuyla yargılama hak ve yetkisine sahibiz demektir. İşte buradan hareketle, kartallarımız gidecek, bu iki zavallıyı enselerinden kapıp getirip Türk adaletinin önüne bırakacak. Böylece, dünya milletleri ve devletleri Türk devletinin ne olduğunu anlayacak. Bunu görünce de öyle her heveslenen çıkıp da Türkiye Cumhuriyeti devletine posta koyamayacak. Bizce çözüm budur. Yüzlerce, binlerce  evladını mayınlı sahalarda bir bilinmeze sürüklemektense, en fazla 200 yiğit vatan evladı bu işi kökünden kurutur gelir. Ama siz devlet olarak bunu kerhen değil, isteyerek yapmalısınız.  Kerhen yaparsanız, kullanmamak dilek ve temennisiyle çıkardığınız tezkereye döner. Ciddiyetiniz ve inandırıcılığınız kalmaz. Hasmı olan vuracak. O seni sürekli vururken, sen ona sürekli beyaz bayrak sallarsan, o senin bu davranışını acizliğine yorumlar ve saldırılarını şiddetlendirir. Devletlerarası ilişkilerde “alttan almak” acizlik göstergesidir. 

ÇOK  SAĞLAM  BİR  KÜLTÜREL  ALTYAPI  OLUŞTURULMALIDIR

Başkaları, ayrıştırmayı ana kütlede yaptıkları çalışmalarla sağlarken, biz ana kütle üstündeki toplumu, sadece askeri tedbirler ve güç göstererek bir arada tutmaya çalışıyorsak, bu boşuna bir gayret olacaktır. Yapılan işler boşa gittiği gibi, toplumun bütün kesimlerine ve de özelikle kendi toplumumuza  da çok zarar vermiş oluruz. Bugün ABD, İsrail ve İngiltere Barzani’yle bizi yormaya kalkışıyorlarsa, bunun bir öncesi vardır. Barzani’nin öncelikle güç sahibi olması sağlanmıştır. Peşinden, onu Türkiye sınırları içinde söz sahibi yapacak girişimleri ayarlanmıştır. Türkiye’nin önemli ticaret merkezlerinde ve limanlarında şirketler kurması sağlanmıştır. Mesela doğudan Mersin’e göç edecek ailelerle 10.000 dolar verdiği söylenmektedir. Belki de bu girişimin sonucu, Mersin gibi bir ilimizde Türk bayrakları yakılabilmiştir. 

“BİRLİK VE BERABERLİĞİMİZE” ÖNCE YÖNETENLERİN İNANMASI GEREKİR

Önce, devleti yönetenlerin “birlik, beraberlik” konusunda kesin kararlı olmaları gerekir. AB istedi diye, ABD istedi diye yasa çıkarırsanız, bu uğurda, ülkeyi onların açık pazarı haline getirirseniz, kültürü, ekonomisi, yaşam biçimi ile size hiç benzemeyen bir topluluğa katılmak uğruna, istenilen her tavizi verirseniz, hatta “egemenliğin bir kısmını devredebiliriz” derseniz, üç yüz, beş yüz değil, 10.000 yıllık geçmişine inerek, bu coğrafyada yaşayan insanların gerçek kimliklerini ortaya koymazsanız, batık bir imparatorluktan bir devlet ortaya çıkaran iradeyi her gün yerden yere vurursanız, İngiliz’in, Amerikalının emrinde birer kukla olan, kerametleri kendilerinden menkul Arap şeyhleri önünde pervane olursanız, Atatürk’ü beğenmeyip, kendinizi onun yerine koyarsanız, diplomasi yaptığınızı zannederken bir de bakarsınız ki uluslar arası güçlerin oyuncağı konumuna gelmişsiniz.  Böyle bir konumda olan yönetimlerin ise ne yabancıya gücü yeter, ne de halkını arkasına alarak bir harekete gücü yeter. Öyle olunca da, her türlü alt yapısı Türk şirketleri(!) tarafından, ucuz elektriği Türk devleti tarafından karşılanan bir eşkıyaya bile gücünüz yetmez. Önce siz, yönetim olarak birlik olmanın gereğine inanacaksınız. Gelişen dünya şartlarını Tanrı oluşturmuyor. Dünyayı yönetme konusunda çalışmalar yapan uluslar arası güç sahipleri oluşturuyor.  Siz de dünya şartlarının gelişiminde etkili roller üstlenebilir, bu gelişimi ve değişimi etkileyebilirsiniz. Buna önce samimiyetle inanmanız gerekiyor. Liderlik bunu gerektirir. İşte o zaman, olaylara günü birlik müdahalelerin gerçek çözüm olmadığını, asıl çözümün altyapılarda gizli olduğunu göreceksiniz. İnsanlar size aidiyetlerini haykırırken, onlar sizi kucaklamaya çalışırken, siz onları başkalarının kucağına iterseniz, siz onlara mozaiksiniz, 28  ayrı kimlikten birisiniz diye yaklaşırsanız, ne milletinizin, ne de devletinizin iradesini yansıtmış olursunuz. Sadece kendi yanlış iradenizi yansıtmış olursunuz. Çünkü, bu yaklaşımınız, Türk Milletinin ve Türk devletinin düşmanlarının ekmeğine yağ sürer. Unutmayalım ki, şu sıralar cereyan eden olaylar, Türk devletini, Kuzey Irak’ta oluşturulan paravan Kürt yönetimini “tanımaya” zorlamak amacıyla kurgulanmıştır. Bölücü örgüt de bu amaçla kullanılıyor. İşin acı tarafı ise, her türlü hakka sahip oldukları ülkelerinde, demokrasinin nimetlerinden yararlanarak TBMM’ne de girmiş bulunan bazı insanlar, Türk Milletinin meclisinden Barzani-Talabani ağzıyla konuşuyorlar. Türk Milleti ve devleti hiçbir vatandaşına farklı bir yaklaşım sergilememektedir. Her türlü hakkı sonuna kadar kullanabilen bazı vatandaşlarımız, ısrarla yanlış yapmaya devam ediyorlarsa da, biz sevgi iklimleri yaratmaya devam edeceğiz. Biz de Hz. Mevlana’nın sözünü tekrarlıyoruz:

  “Sevgiden acılar tatlılaşır,

  Sevgiden bakırlar altın kesilir.

  Sevgiden bulanık sular berraklaşır,

  Sevgiden dertler şifa bulur,

  Sevgiden ölüler dirilir,

  Sevgiden padişahlar kul olur.”

Bütün bunlara rağmen, bir kısım zayıf iradeli, başkalarına kul olmayı kendince meziyet sayan, Türk milletinin ve Türk devletinin düşmanlarıyla işbirliği yapan Kürt kökenli veya Türk kökenli vatandaşlarımız varsa, onlar da yaptıkları yanlışın bedelini ödeyeceklerdir. Çünkü, böyle bir yanlışı yapan Türk de olsa bedelini öder, Kürt de olsa bedelini öder. Bakınız bu konuda Bilge Kağan, Orhun kitabelerinde neler söylüyor:

“Türgiş Kağanı Türkümüz, milletimiz idi. Bilmediği için, bize karşı yanlış hareket ettiği için kağanı öldü. Buyruku, beyleri de öldü. On Ok kavmi eziyet gördü. …Bars, bey idi. Kağan adını burada biz verdik. Küçük kız kardeşim prensesi verdik. Kendisi yanıldı, kağanı öldü, milleti cariye, kul oldu. Kırgız kavmini düzene sokup geldik. Savaştık ... ilini geri verdik.”[1]

Esenlik içinde kalınız.

Ulular ne  güzel söylemişler;

“Gölgedekinin gölgesi olmaz” demişler.

Sen “sen” ol.

Herkesteki cevher sende de var.

Bir şeyler bekleyerek, birilerinin,

Gölgesine sığınmaya çalışma.

Bu dünyada her şeyi Tanrı yapar.

Ama kimileri Tanrıya,

Kimileri de bilmeden nefsine tapar.

Türk Kültürü o kadar eski, zengin  ve yaygın bir kültürdür ki; geçmişe doğru bin yıllarla ifade edilebilir. “Nevruz”   konulu çalışmamızda da detaylarıyla açıkladığımız gibi, Türk kültürü, sadece Orta Asya’da değil, dünyamızın tüm kuzey yarım küresinde kendini gösterir. Pek çok halk tarafından özümsenmiş ve benimsenmiştir. Bu durum da gösteriri ki; Türk kültür ve medeniyetleri tarihi çok uzun bir zaman dilimini kapsar. Dolaysıyla da Türklerin var oldukları coğrafyaları da kapsar.

Son zamanlarda, küreselleştirilen dünyada o kadar çok yalan, “fikir, özgür düşünce, tarih vs.” adı altında insanların beyinlerine saldırıyor ki, bunlar ne sınır tanıyor, ne gerçeğe inanıyor, ne de insanlığa saygı duyuyorlar. Bunların tek amacı; sadece ve sadece dünyanın tamamına hükmetmek, böylece dünyanın tamamını kendi sömürgesi haline getirmek. Bu amaca ulaşabilmek için de milletlerin varlıklarını ortadan kaldırarak, onları “sürüler” konumuna taşımaya çalışıyorlar. Böylece, bir millete mensubiyet duymayan insanlar, kolayca güdülebilecek sürüler haline getiriliyorlar.