
68 Yıldır Türk Ulusu'nun Kalbinde Yaşıyor
-Mustafa Cemil Kılıç-
Türk Ulusu 68 yıl önce, yetiştirdiği en büyük evlatlarından birini bağrına gömerek sonsuzluğa uğurladı. Kuşkusuz ölüm her canlı için kaçınılmazdır. Yüce Allah bunu böyle takdir etmiş. Dolayısıyla Allah'ın koyduğu yasalara karşı boynumuz kıldan incedir. Her canlı gibi biz de bir gün ölümü tadacağız. Ancak kimi ölüler vardır; birkaç gün yahut birkaç yıl içinde unutulur gider. Kimileri ise onlarca, yüzlerce, binlerce yıl geçtiği halde unutulmaz. İşte Türk Ulusu'nun yüce önderi Gazi Mustafa Kemal Atatürk de asla unutulmayacak olanlardandır. Değil 68 yıl, 6800 yıl bile geçse ne Türk Ulusu ne de insanlık alemi onu unutmaz. Unutamaz. Nasıl unutabiliriz ki onu ? O değil midir yok edilmek istenen bir ulusu yeniden ayağa kaldıran ? O değil midir herkesin ümidini yitirdiği ve çeşitli emperyalist devletlerden hangisinin sömürgesi olursak daha iyi olur diye kafa yorduğu anda “ YA BAĞIMSIZLIK YA ÖLÜM “ diyerek ulusal kurtuluş savaşını başlatan kahraman ? O değil midir ? Evet nasıl unutabiliriz ki onu ? Gök Türk imparatorluğundan sonra tarihte 2. kez Türk adıyla devlet kurarak Türklüğün adını yücelten o değil midir ? Türk Ulusu'nun tarihini 600 yıllık, bin yıllık bir zamana hapseden anlayışı yıkarak, biz İslam’dan önce de büyük bir ulustuk ve bizim tarihimiz beş bin yıllık, yedi bin yıllık bir tarihtir, diye haykıran o değil midir ? Bize Türk tarihinin büyük önderleri olan Oğuz Hanı, Mete Hanı, Alper Tunga’yı, Bilge Kağan’ı, Timur’u, Attila’yı, Cengizhan’ı, Alparslan’ı, Şah İsmail’i, Dede Korkut’u, Kaşgarlı Mahmut’u, Pir Sultan’ı, Hacı Bektaş – ı Veli’yi, Yunus Emre’yi ve diğerlerini öğreten o değil midir ? Evet O bizim baş öğretmenimizdir ! Bize insanlığımızı ve ulusal kimliğimizi öğreten baş öğretmenimizi nasıl unutabiliriz ki ? Ondan önce cemaatler ve tarikatler tarafından sarılmış, kuşatılmış paramparça bir insan kümesi iken onun sayesinde TÜRK ULUSU haline gelmedik mi ? Bizi medeniyet denilen aydınlık yola taşıyan uygarlık savaşçısı o değil midir ? Kadınıyla erkeğiyle Türk insanı onun sayesinde modern bireyler mertebesine yükselmedi mi ? Ondan önce insan yerine bile konmayan Türk kadını onun sayesinde seçme ve seçilme hakkına kavuşmadı mı ? Şeriat yasaları gereği mahkemelerde şahitliği erkeklerin yarısı kadar olan ve ancak iki kadın bir erkeğe eşitken, kız çocukları mirastan erkeğin yarısı kadar pay alabilirken Türk kadınlarını, kızlarını en azından yasalar önünde erkeklerle eşit hale getiren o değil midir ? Evet o değil midir Türk kızlarını ve kadınlarını peçe ve kara çarşaf gibi çağ dışı kıyafetlerden kurtarıp modern elbiselerle çağdaş bir görünüme kavuşturan ? Bugün Türk kızları erkelerle birlikte okula gelebiliyorsa, doktor, mühendis, mimar, öğretmen, milletvekili, bakan, başbakan olabiliyorsa hep onun sayesinde değil midir ? Ondan önce bırakın okulda eğitim görmeyi, bırakın mimar mühendis olmayı Türk kızları evlerinden çıkabiliyorlar mıydı ? Kadının yeri evidir, diyen çağ dışı zihniyet Türk kadınlarını toplumsal yaşamın dışına itmiş değil miydi ? Türk kadınları onun sayesinde yaşamın her alanında varlık gösteren çağdaş bireyler haline geldiler. Tiyatro, bale, opera, sinema, resim, heykel, müzik, estetik, moda vb. her alanda Türk kadını dünya kadınlarıyla birlikte yarışabilme imkanına onun sayesinde kavuşmadı mı ? Dilimizi yabancı diller boyunduruğundan kurtaran o değil midir ? Bugün on bin yıllık bir geçmişe sahip olan güzel Türkçe’mizle yazıyor ve konuşabiliyorsak bunu ona borçlu değil miyiz ? Cumhuriyeti kurduktan sonra Anadolu’nun dört bir yanını fabrikalarla donatan, yurdu demir ağlarla ören o değil midir ? Onun sayesinde ay yıldızlı bayrağın altında yaşıyor, onun sayesinde günde beş kez ezan dinliyor ve özgürce ibadet ediyor değil miyiz ? Yine o değil midir, paşam çok şey başardınız, zafer kazandınız denildiğinde, “ hayır zafer bana ait değil bütün Türk Ulusuna aittir. Türk anaları daha nice Mustafa Kemaller doğuracaktır. “ diyen halk evladı ? Ulaştığı bütün başarıları, kazandığı tüm zaferleri kendi şahsına bağlamayıp ulusuna armağan eden o büyük kahramanı bu millet nasıl unutabilir ki ? Kuşkusuz onu unutmak ihanetlerin ve nankörlüğün en büyüğüdür. Asla unutmadık, asla unutmayacağız ! O bizim yüreğimizde yaşıyor. Adını kalbimize kazıdık. Kalbimiz onun sevgisiyle dolu. 68 yıl sonra bile daima çoğalan bir sevgiyle Türk Ulusu haykırıyor: Seni seviyoruz yüce Atatürk ! Seni seviyoruz yüce Atatürk ! Seni seviyoruz yüce Atatürk ! Kuşku yok ki ulu önderin yaşamı da sadece zaferlerle dolu değildir. Aslında hüzün ve acıdan o da payına düşeni almıştır. Bu da yüce Atatürk’ün yaşamının bir diğer yüzünü oluşturmaktadır. Şöyle bir bakalım onun yaşamına… Mustafa Kemal, 7 yaşında iken babasını kaybetti, yetim düştü. - 8 yaşında okuldan alındı.
- 10 yaşında okuldaki hocasından dayak yedi.
- 24 yaşında tutuklandı. 2 ay hücrede kaldı.
- 30 yaşında doğduğu şehir düşmanın eline geçti. Amiri onu, fiilen işsiz kalacağı bir göreve gönderdi.
- 37 yaşında böbrek hastalığına yakalandı. 2 ay Viyana'da refakatçisiz tedavi gördü. Dönüşte, komutan olarak atandığı ordu dağıtıldı.
- 38 yaşında görevinden alındı. Giyebileceği tek sivil elbisesi bile olmadığı için ödünç aldı. En yakın 5 arkadaşından 3'ü, onun kongre temsil heyetine üye olmaması için aleyhinde oy kullandı.
- 39 yaşında ölüm cezasına çarptırıldı. Bu listeyi daha da uzatabiliriz. Tüm bu sıkıntılara rağmen O hiç yılmadı ve tüm ömrünü ulusuna adadı. Bize , “ en büyük eserim “ dediği cumhuriyeti emanet bıraktı. Bu emanete sahip çıkmak her Türk’ün namusudur. “Cumhuriyeti biz kurduk. Onu yükseltecek olan sizlersiniz !” diyen yüce atamıza bu önemli gün vesiylesiyle bir kez daha söz veriyoruz ki LAİK CUMHURİYETİMİZİ KORUYACAK VE YÜKSELTECEĞİZ ! Karanlığa, yobazlığa ve gericiliğe teslim olmayacağız. Bilimin yol göstericiliğinde hurafe ve boş inançlara karşı laiklik ilkesini daha da yükseklere taşıyacağız. Türkiye Cumhuriyeti’ne yönelen iç ve dış tehditlere karşı 5 Ağustos 1929 gecesi yüce Atatürk’ün Sakarya Gazetesi baş muhabirine verdiği demeçteki sözleri tekrar ederek yanıt vermeyi sürdüreceğiz: ''Türk Milleti, kendinin ve ülkesinin yüksek çıkarları aleyhine çalışmak isteyen bozguncu, alçak, vatansız, milliyetsiz, beyinsizlerin saçmalamalarındaki gizli ve kirli hedefleri anlamayacak ve onlara hoşgörüyle bakacak bir toplum değildir. Türk milletinin sosyal düzenini bozmaya yönelen didinmeler boğulmaya mahkûmdur...” Rahat uyu Yüce Atatürk ! Emanetinin yılmaz bekçileriyiz ! Ruhun şad olsun ! Senin yüce hatıran önünde en derin saygı ve minnet duygularımla eğiliyor ve o en muhteşem sözlerinle konuşmamı tamamlıyorum: Varlığım Türk varlığına armağan olsun. Ne Mutlu Türküm Diyene ! Mustafa Cemil Kılıç İstanbul 8 Kasım 2006
|