Yorumsuz
-Türk Dirlik-
Gazze
ve Filistin
İçin Hac ve Umre Boykotu 
Nazım
İstiklal ve Filistin 
Sanatın
Çirkin Yüzleri: "Dışarıdakiler" 
Ey
Türk Milliyetçileri Bir Senaryonun Oyuncusuymuşuz Ya!!! -Hakan Paksoy-
Kitlesel
İntihar veya Mankurtlaşma 
Türk
Dünyası İlgi Bekliyor, TİKA Asli Görevini Yapmalı 
“Mustafa”
Filmi’nin Ölüm Noktası….(1) 
Kemálsiz
Kemalizm 
“Belgesel”miş,
Hadi Ordan Sen de! 
IMF'nin
Reçetesi Hep Ümük Sıkmaktır 
Ankara
Başkent ise İstanbul Ne? 
Türkiye'den
Ufkun Ötesine Bakmak -Bir Deneme- 
Mu
Uygarlığı Bir Türk Uygarlığı mıydı? 
Devletini/Milletini
Arayan Millet/Devlet 
İstanbul
Kızı Feride ya da Çalıkuşu 
“Dincilik” kelimesini, dindarlıktan ayrı, hattâ zaman zaman dine zıt bir istismar ve skolastisizm anlamında kullanıyorum. “Laikçilik” de benzer şekilde, laiklikten ayrı ve zaman zaman laikliği ihlal eden bir başka skolastisizm... Dindarlığı ve dini, dincilikten; bilim metodunu ve laikliği laikçilikten tenzih ederim. Tıpkı Atatürk’ü Atatürkçülük’ten tenzih ettiğim gibi. Önce dincilikle laikçilik arasındaki kavganın sürüp gittiği oyun alanına bir bakalım. Su üstündeki mücadelede karşılıklı cehalet hemen ön plana çıkıyor. Bunun en güzel örneği, bir millî kahramanımızla, Maraşlı sütçü İmam’la ilgili.
Dileğimiz Türk Düşüncesinin Gelişmesidir
Son Güncelleme: 17 Ocak 2009 Cumartesi
Önce Özgürlük,
Sonra Haklar ve İnanç!
“Söylesem tesiri yok;
sussam gönül razı değil”
Fuzuli
Özgürlük düşüncesine inanan, bağımsız düşünüp davranabilen, geleceği düşünceleriyle kazıyanlar, bizimle olsun!
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| İdil Konyalı |
|
| Durmuş Karamanoğlu |
|
|
|
| Alişan Guzoğlu |
| Katkı Verenler |
| Ahsen Batur |
| Saadettin Gömeç |
| Emine Yavuz |
| Metin Erksan |
| Bilge Orhunlu |
| Samed Naimi |
| Aral Aksüyek |
| Erdoğan Altınkaynak |
| Hüseyin Adıgüzel |
| Kenan Biliz |
| Aydoğan Kekevi |
| Mustafa İltekin |
| Galip Türkmen |
| Perviz Rahimi |
| Müge Çetinkaya |
| Kemal Çapraz |
| Mehmet Osmanoğlu |
| Katkısı Alınanlar |
| Muhammed Salih |
| Abdulvahap Kara |
| Ahmet Özcan |
| Ferruh Sezgin |
| Ege Cansen |
| Hülya Küçük |
| İbrahim Karagül |
| Kemal Ergin |
| Aleksandr Dugin |
| Ruşen Çakır |
| Turgut Öztaşkın |
| Saime Selenga Gökgöz |
| F. Ağasıoğlu Celilov |
 |
|
Yırtıcılar az yaşar... Uzun sürmez doğanlık...
Adsız sansız olsa da, en büyük
kahramanlık: Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir. |
|
Gazze’de yaşanan acı olaylara duyarsız kalan İslam dünyasını uyarmak için bütün Türkleri ve diğer dünya Müslümanlarını, Filistin Devleti tam olarak kurulana kadar bütün hac ve umre ziyaretlerini ertelemeye, Türk Dışişleri bakanlığı ve Diyanet İşleri Başkanlığını bu öneriyi hayata geçirmek için gereğini yerine getirmeye çağırıyoruz. Filistin Tam Bağımsız olana kadar Hac ve Umre Yok! Türkler ve dünya Müslümanları Hac ve umre yerine Türkistan’ın Yesi şehrindeki Ahmet Yesevi Türbesini veya Konya Mevlana dergâhını ziyarete çağırıyoruz. Filistin Tam Bağımsız olana kadar Hac ve Umre Yok! Bütün samimi Müslümanları önerimizi desteklemeye çağırıyoruz! Bu çağrı uygulamaya geçen bir gerçekliğe dönüşürse bağımsız Filistin Devleti’nin Silahlı Kuvvetlerinin eğitim maliyetlerini Türk Ordusu’nun karşılamasının meşru zemini de oluşmuş olacaktır. |
|
Dolu dizgin bir süreç yaşıyoruz. Hem dünyada, hem de ülkemizde, dolu dizgin bir gidiş… Küreselleşme, çatır çutur, mali dedikleri krizle birlikte yeni açlar, yeni yoksullar yaratarak, göçtü gider. ABD’nin başına oturacak olan merak ediliyor, ama, beni hiç de ilgilendirmiyor; çünkü, arkasındaki büyük güçlere bakarım ben: Savaş sanayi gibi dev bir ekonomik gücün desteğiyle seçilen, ne barış getirir dünyaya ne de huzur. Getirmeyeceğini de Filistin’de, Gazze’de göstermeye başladı zaten… |
|
Atatürkçüler önce yıllarca öldürüldü, terör tehdidi altında yaşadı. Şimdilerde ise ülkemiz gelişti. Artık cinayete kurban gitmiyorlar, tutuklanıp cezaevine konuyorlar! İşte ben buna “medeniyet” derim, demokratik bir hukuk devleti olma doğrultusunda demek ki bayağı yol kat etmişiz… Nedenleri her iki “sağ ve sol ucundan” malum bu ilerleme(!), hangi gerçeklerle yaşandı, onu zaten biliyorsunuz! |
|
Yıllardır medyadan takip ettiğimiz ve ne yazık ki kanıksadığımız bir durum vardır: 2.Cumhuriyetçi medyada, ulusalcı ve solcular sansür edilirler, dünyaya hep anti-Kemalist gözlükle bakılır. Medyada yıllardır hangi sergi veya kitabımın hangi basın organlarında, nasıl sayfalardan son anda çıkarılarak yok edildiğini, içinden örneklerle biliyorum. Siyasi duruşumla direkt olarak bağlantılı olan bu zavallılıklara, Kemalizm’e hayatımın onuru olarak baktığım için aldırmadım. Artık, aynı grubun kültüre sızmış kesimi, bu iğrenç tavrı sanat yaşamımıza yönlendiriyor. |
|
Gazze’de olanlar gerçek bir trajedidir.
Gazze’de gerçekleşenler, insan olarak umutlarımızın tükenişinin resmidir.
Gazze’de olanlar, yöneticileri ile onların, saldırıya davetiye çıkardıkları ‘düşmanları’ arasında kalmış bir halkın acı fotoğrafıdır. |
|
Sabrın taştığı noktalar vardır bir insanın yaşamında. Yapılan her türlü haksızlığa, atılan her türlü iftiraya karşı, “it ürür kervan yürür” dersiniz, tepki vermemek için direnerek… Sonra bir an gelir, öyle yeni bir alçaklık yapılır ki, o andan itibaren susmanız mümkün olmadığı gibi, sessiz kalmanızın tam tersine, ülkenize, tarihinize zarar veren bir “iç saygısızlık” olduğunu fark edersiniz… İşte öyle bir an yaşıyorum. Bugün size yurtdışından karşıma örülen bazı duvarları anlatacağım. Ama esas bardağımı taşıran “yerel yüzsüzlükleri”, haftaya konuşacağız. |
|
17 Ağustos 1999 ve peşi sıra 12 Kasım 1999 tarihlerinde yaşanan depremlerde, depremin neden olduğu travma sonrası ruhsal rahatsızlık içinde bulunan yüz binlerle ifade edilen insanımıza psikolojik destek verecek kurumsal bir yapı olmaması büyük sıkıntı yaratmış ve eleştiri konusu olmuştu. Japon Kızılhaç’ının girişimiyle, Uluslararası Kızılhaç tarafından temin edilen parayla, 3 Ağustos 2001 tarihinde dönemin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, SSK Genel Müdürlüğü, Kızılay ve Kızılhaç temsilcileri arasında imzalanan bir protokolle, öncelikle afetzedelerin ihtiyacını “herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olma şartı aranmaksızın” karşılamak üzere, bu tesisin yapımı kararı alınmıştı. |
|
20. yüzyılın başlarında olup bitenlerden hiç ders alınmamış gibi hala; “hürriyet, adalet, müsavat” çığlıkları atılmakta, insan hakları, demokrasi, özgürlükler denilmekte, itiraz edilemez bu değerlere nasıl hangi formatta sahip olunacağını öğrenmek için, çağdaşlaşmak ve batılılaşmak için Avrupa kapıları aşındırılmaktadır. Bu kavramların ardına saklanılıp, kültürel ve inanç özgürlükleri öne sürülerek Türk milleti ayrıştırılıp, ardından da ayrılıklara yol açabilecek yeni yapılanmalara yol alınmaktadır. Arada bir de zevahiri kurtarmak için “efendim, bunlara Türk insanı layıktır, bunlar evrensel değerlerdir” denilerek bu dayatılanlara kılıflar bulunmaya çalışılmaktadır. |
|
“Mankurt”un ne demek olduğu konusunda bilgi sahibi olmayanlar için çok kısa bir açıklama ile başlayalım yazımıza. Mankurt, geçmiş zamanlarda, Asya’da birbirine düşman kabilelerden birinin, diğer kabileden bir genci kaçırarak, uzun işkencelerden sonra belleğini silmeleri ile meydana getirdikleri yeni bir kimliktir diyebiliriz. Bu işkencenin en klasik uygulaması şöyle yapılmaktadır: Kaçırılan gencin saçları ustura ile kazınır. Kafasına yeni yüzülmüş bir deve derisi geçirilerek, güneşin altında elleri ayakları bağlı şekilde yatırılır. Sadece yaşayabileceği kadar, çok az yiyecek verilir, çok az su verilir. Bu arada, kafasından çıkmaya başlayan yeni saçlar, taze deve derisinin içine doğru işler. Güneşin etkisi ile kurumaya başlayan deve derisi kafayı sıkmaya başlar. Aç, susuz, yakıcı güneş altında saçlarının ve deve derisinin verdiği acı ile genç bilincini kaybeder. Hiçbir şey düşünemez hale gelir. O an için ölüm bile o kişi için bir kurtuluştur. Ancak, sahipleri(!) buna izin vermezler. |
|
Ayrıca birçok ek soru vardır: 1915 olaylarını kim, hangi sebeple başlatmıştır? Hoşgörüsüyle tanınan bir ulus, yüzyıllardır barış içinde bir arada yaşadığı insanlara nasıl olur da durup dururken en güçsüz olduğu dönemde bir ”soykırım” yapmaya kalkışabilir? “Tehcir”, acaba hangi nedenlerle gündeme getirilip uygulanmıştır? Yaşanan olaylar bir “soykırım” idi ise, İstanbul’daki Ermeniler neden yok edilmemiştir? Neden ortada bir tek Nazivari karar veya slogan yoktur? Bugüne kadar gerek 1918, gerek tarih boyunca kıyıma uğratılan onca Türk için kim özür dilemiştir? Bu “vicdani” özürün ardından toprak ve tazminat talepleri gelmeyeceğini kim söyleyebilir? |
|
Türkiyeli aydınların, Türkiyeli akademisyenlerin 1915 Tehcir’ i –zorunlu göç- için Ermenilerden özür dileme kampanyası yılbaşında başlayacakmış! Bilindiği gibi Ermenistan dışında dünyanın değişik ülkelerinde yaşayan Ermeni topluluğu Diyaspora olarak adlandırılmaktadır. ABD ve AB başta olmak üzere arkasındaki güçlü müttefiklerin desteğiyle uluslararası arenadaki konumunu sağlamlaştıran Diyaspora’nın Türkiye’ yi içerden sıkıştıracak etkili yandaşlar bulmakta da zorlanmadığı anlaşılıyor. |
|
Bazı adlar, imgeler akıldan geçirildiğinde, yahut dillendirildiğinde olumlu çağrışımlara yol açar. Mustafa Kemal, bu değerlendirmeye uygunluk açısından verilecek örneklerin başında gelir. Atatürk adıyla birlikte bilincimizde bağımsızlık, onur, direnme, baş eğmeme, saygınlık, askeri deha, yüksek komutanlık vasıfları, ulusu kurtarma, devlet kurma başta olmak üzere bir sürü kavramın resmigeçidi başlar. Bunun nedeni, siyasal, sosyal tercihleri farklılıklar taşısa bile sıradan insanlarımızın ezici çoğunluğu için Atatürk’ ün hem kişisel hem de kolektif bir gurur, onur simgesi olmaya devam etmekte oluşudur. |
|
Geçen hafta “Mustafa” filminde, Can Dündar’ın “herkese yaranmaya çalışma” hırsı içinde kendini imha edişiyle ortaya çıkan “ölüm noktasını” yazmıştım. Dündar, Atatürk’ün o dönemde hiçbir batılı liderde bile görülmeyen demokratikleşme çabalarını bilinçli olarak örterek ne yazık ki, kötü niyetini tescil etmiş oldu. Bugün ise size Dündar’ın filminin gaflarının kanıtlarını saymaya devam ederek zamanınızı çalmayacağım. Özellikle Turgut Özakman’ın nefis dizisinden sonra… |
|
Uluslararası kuruluşların, devletler arasında işbirliğinden, tutun da barışın korunmasına kadar görevler yapması tüzüklerinde yazılmıştır. Ancak şu anda Irak yanıyor, 1,5 milyon insan ABD işgalinden dolayı öldü. Afganistan, yıkılıyor. Kafkaslar, Balkanlar, Ortadoğu da görevlerini tam olarak yaptıklarını söyleyebilir imiyiz? Uluslararası kuruluşların, Tarihte bir kaç devletin kontrolün de, istedikleri kararları çıkartan, istedikleri ülkelere saldırtan, istedikleri yaptırımları yapan, durumdan kurtulduklarını, tarafsızlık içerisinde olduklarını söyleyebilir miyiz? |
|
Doktorun bekleme odasında dergilere göz atıyorum. En üste Bunte dergisi var, biraz eskice, Temmuz 2008 den kalma. Sayfalarını karıştırırken gözüme “KANZLER’in HAZİNESİ” başlıklı yazı ilişti. Başbakan Bayan Merkel’i Cezayir’de Karşılama Bölüğü’nü selamlarken gösteren bir de resim, onun altında da Başbakanların hazinesinde bulunan ve sergilenen hediyelerden bazılarının resimleri. Bunlar Almanya Başbakanlığı’nın hazine odasında bulunan 4.000 hediyeden 800’ü bayan Merkel’e verilen hediyelerin bazılarıymışlar... Ötekiler de Merkel’in seleflerinin yani öncellerininmiş. |
|
Türk Dünyası ile ilişkilerde maddi kaynaklı projeler yanında ilişkilerin geliştirilmesine katkısı olan işbirliği çalışmalarına, eğitim çalışmalarına ve sempozyum ve konferans gibi toplantılara önem verilmeli ve bunların sayıları artırılmalıdır. Geçtiğimiz ay içersinde İstanbul’da gerçekleştirilen yerel Yönetimler Sempozyumu gibi toplantıların daha sık yapılması gerekmektedir. Bu tür etkinliklerin kardeş ülke topluluklar ilişkilerin gerçekleşmesine daha çok yarar sağlayacağına olan inancımı belirtmek isterim. |
|
İnkar edilmez bir gerçek daha kazındı belleklere; Aleviler, Alevilik adına ilk kez bir meydanda toplanıp kimliklerini bu denli net ve hatta yer yer sert bir şekilde haykırdılar. Belki bu mitingi düzenleyenler, kamuoyuna ilan edilenlerin dışında da hedefler güdüyorlardı. Belki bu mitingin bir amacı da Alevi kurumları arasındaki taban kapma yarışında öne geçmekti. Hatta belki Alevilik tanımlamalarındaki kimi yeni yaklaşımları tabana kabullendirme amacı da söz konusuydu; Alisiz ve İslamsız Alevilik gibi… |
|
“Filmin ikinci yarısında, 1930’da, Atatürk’ün üç haftalık bir yurt gezisine çıktığı, halktaki hoşnutsuzluğu, dalkavuklardan ve rüşvetlerden şikayetlerini biraz şaşkınlıkla öğrendiği anlatılıyor. Oğlumun kulağına fısıldıyorum “bak şimdi Serbest Fırkadan söz edecek”. Ne gezer! Dündar, o noktadan sonra birden 1933’e, 10.yıl nutkuna atlıyor, sonrada ardından Atatürk’ün yine ne diktatörlüğü kalıyor, ne de muhalefeti toptan yok etmesi…. Yani Atatürk’ün 1930’da uzun aylara yayılan bir süreçte Fethi Okyar’ı çağırttığı, kendi partisinin yani CHP’nin karşısında bir muhalefet partisi oluşturması için görev verdiği; Okyar’ın da bunu gerçekleştirdiği “yaşanmamış” sayılıyor. |
|
2 yıl kadar Kur’an kursu eğitimi aldım. Arap harflerini telaffuz etmeyi haftalar süren bir uğraş sonucunda başarabildim. Kolay değildi. Türkmen’dim ve Türkçe dışında hiçbir başka dil işitmemiştim. Gırtlağımız Türkçe’ye göre şekillenmişti ve Türkçe’nin seslerini çıkarabilir biçimde yetişmiştik. Ne var ki anlamını bile bilmediğimiz bir dilin harflerini kutsal sanarak söylemeye çabaladık ve bunu yaparken de hocamızın telkiniyle sevap işlediğimizi düşündük durduk… Kur’an kursunda sadece Kur’an okumayı değil İslam dininin kimi kurallarını da öğreniyorduk. 32 farz denilen kurallar bunların başında geliyordu. Sürekli tekrar ediyorduk aynı bilgileri. Bir de hiçbir şey anlamadığımız Arapça cümleleri kutsal sözler diyerek yineleyip duruyorduk… Bir gün bir arkadaşımız Arap harflerini “İslam harfleri “ şeklinde nitelemiş ve “ Biliyor musunuz beton kemal İslam harflerini yasaklamış ve gavur yazısını yazmayı emretmiş “ deyivermişti. Çocukça bir saflıkla beton kemal kim, diye sormuştum. Gülüşmeler eşliğinde heykelleri kastedilerek Atatürk’e böyle bir yakıştırma yapıldığını o gün öğrenmiş ve uzun bir konuşmanın ardından Atatürk’e nefret duyguları ile dolmuştum. |
|
Birinci Dünya Savaşını bizim açımızdan yenilgiyle sona erdiren 30 Ekim 1918’ de imzalanan Mondros Silah bırakışması daha sonra dayatılacak Sevr için emperyalist cepheyi cesaretlendirecek hükümler içeriyordu. Mondros Silah bırakışmasına ilişkin metinden, emperyalist bağlaşıkların Osmanlı’nın 30 Ekim 1918 tarihi itibariyle elinde kalan toprak parçasında bile egemenliğini sürdürmesine izin vermeyecekleri anlaşılmaktadır. 1918- 1922 arası İstanbul hükümetleri yenilgiyi kabullenmişlerdir. Milli direnişi hayallerinden bile geçirmeyen bir teslimiyet psikolojisi içinde, emperyalist cephenin öncüsü İngiltere’ den merhamet ve icazet bekleyen acınası bir durumdadırlar. |
|
Evliya Çelebi’nin muhteşem eseri Seyahatname, insanı zaman zaman şaşırtan, yaşadığı dönemle ilgili tanık olduğu olaylar, gezdikleri yörelerle ilgili anlatımlarıyla tarih araştırmacıları için eşi benzeri az bulunur dev bir kaynaktır. Bu kaynağı okur ve incelerken ihtiyatlı olunması gerektiği hususunda hemen hemen bütün tarihçiler birleşmektedir. Örneğin, 1611-1682 yılları arasında yaşamış olan Evliya Çelebi'nin, yazdıkları, başka kaynaklarca doğrulanmamış ise, kuşku ile karşılanmalıdır düşüncesini ifade eden tarihçilerimizden birisi de M. Cavid Baysun’dur. MEB tarafından basılan İslam Ansiklopedisi'nde, ilgili madde içinde, M. Cavid Baysun, bakın Seyyahımızı nasıl değerlendiriyor: “Anlattıklarına ekseriya fevkalade şeyler katmak itiyadı” olan, “sergüzeşte meyli kadar muhayyilesi de kuvvetli olan” bir kişidir Evliya Çelebi. |
|
Tasavvur buyrulsun ki bir Bay Baykal çıkıp ‘Atatürk yalnız bir adam değildi.’ demek fütursuzluğunda bulunabiliyor. 20. Yüzyıl’ın tur farkıyla En Yalnız Türkü için bunu söyleyebilmek emînim ki ya eşi menendi bulunmayan bir cehálet ya da derin bir foyalar meydana çıkacak korkusuyla kaabildir. Bana inanmıyorsanız Fálih Rıfkı Bey’in ‘Çankaya’sını okuyun! İnsan biraz utanır! Ölümünden 70 sene sonra hálá mektublarını fellik fellik milletinden saklıyorlar! Bağlayacak olursak Türkiye Cumhûriyeti bir ‘Riyá İmparatorluğu’dur. Gerek kuruluş şeması ve gerekse terminolojisi bakımından George Orwell’in o ünlü romanı ‘1984’ ile irkiltici benzerlikler göstermekdedir. Bu kábusdan kurtulmanın tek yolu olan demokratikleşme, saydamlık ve hukuk devleti düzeni ise ancak, henüz tam teşekkül edememiş bulunan, bir geniş, bir kitlesel bağdaşma ile mümkindir. Yoksa biz 2023 Yılı’nda da yine AB Komisyonu İlerleme Raporu’ndan cımbızla ‘olumlu nokta’ aramaya devám ederiz. Tabii 2023’e kadar hálá bir Türkiye Cumhûriyeti kalırsa... |
|
Bu yazı, Türkiye’nin iyiye doğru geliştiğine inanan ve bu gelişmenin motorunun da, AKP olduğunu zannedenlere ithaf edilmiştir. (Özellikle de, Taraf’lı genç arkadaşlarımın okumalarını rica ederim). Biliyorsunuz, 2010 yılında İstanbul’umuz Avrupa’nın Kültür Başkenti olacak. Şehrimizi bu önemli şerefe hazırlamak için de, yapılandırılmış bir Avrupa Kültür Başkenti Ajansı Yürütme Kurulu Başkanlığı var. Bu ajansın başkanlığında da, eski Mao’cu Nuri M. Çolakoğlu Bey oturmakta. Ben, bu eski Mao’cuları bilirim. Sayıları Batı’da azdır. İngiltere’de birkaç tane tanıdım; içlerinden bazıları da yakın arkadaşım oldu. Sisteme çok iyi uyum sağlarlar. |
|
Bu yılın mart ayında bizim evde, hanım tarafından kırk yıllık dostumuz olan Amerikalı bir aile kaldı. Ailenin babası Chris, felsefe tahsil etmiş ama geçimini konser piyanisti olarak sağlayan keskin dilli İrlanda kökenli bir Amerikalıdır. Ailenin tüm fertleri Bush'tan hiç hoşlanmıyordu. Tartıştığımız konuların başında da pek tabii yaklaşmakta olan ABD'deki başkanlık seçimleri geliyordu. O günlerde Bayan Clinton'la yarışmakta olan Obama, henüz Demokrat Parti'nin başkan adayı değildi. Ama olacak gibi duruyordu. Her yabancı gibi ben de bir siyahinin ABD'ye başkan olmasının zor olduğunu düşünüyordum. Chris'e bunu sordum. Teni káğıt beyazı olan Chris "Obama, benden daha beyazdır" dedi. Bu yanıttan anladım ki Amerikan seçmeninin Obama'yı algılaması benim zannettiğim gibi "siyah" olmayacaktı. |
|
Endîşem odur ki "modern"(!) İttihadcılarımız da Türkiye'yi severken boğacaklar. Atatürk'ü böyle sınırsızca sevdiklerini söyleyen ve muhtemelen gerçekden de seven kimselerin, Atatürk Fikriyátı'ndan bu derece nasibsiz olduklarını görmek yürek burkan bir tesbît. 12 Eylül Zorbaları'nın Elebaşısı Evren bir gün gazetecilere şu "hikmet"i yumurtlamışdı: "Çocuklarımıza Fransız İhtiláli'ni öğretdik ama Atatürk Devrimleri'ni öğretemedik." Tasavvur buyrulsun! O kadar cáhil ki daha Atatürk Devrimleri'nin Fransız İhtiláli'nin öz-be-öz evládı olduğundan ve o olmasa Atatürk Devrimleri'nin sözkonusu bile edilemeyeceğinden bî-haber!!! Mankafa áşıklar sevgililerini mahvederken kendileri de mahvolurlar. Bu benim umurumda değil ama sevgili umurumda... Benim de sevgilim çünki... |
|
Madem ki Atatürk’e karşı her bu tür girşiminizden sonra kendinizi savunur, bizi de uyuturken sık sık söylediğiniz gibi “Güneş balçıkla sıvanmaz”, “Altın değerinden kaybetmez”;se bunu söyleyen günümüzün politikacıları, yazarları, entelleri sizler de toplumumuzun birer güneşi, birer Reşadiye altunlarısınız: Dökün özelliklerinizi, nerenizde ne var bilelim, kimin basuru var, kimin neresinde nesi eksik nesi fazla hepsi dökülsün bir bir ortaya; dökün ortaya özel aile içi envanterinizi, kim kime ne diyor neyi nasıl yapıyor, rakıyı sulu mu susuz mu içiyor bilelim; dökün servetlerinizin kaynaklarını kalmasın gizliniz saklınız, nasıl olsa toplumumuzun güneşi, paslanmaz altınlarısınız... |
|
Başbakan haklıdır! Ülkenin ümüğünü ne IMF'ye ne de başka bir kuruluşa sıktırmamak gerek. Ümük bu; sıkılırsa insan ölebilir. Mademki IMF ile ilişkiler "ümük sıkma ya da sıktırtmama" benzetmesine indirgendi biz de aynı çizgiden devam edelim. Bu IMF denilen ve patronluğunu Amerika'nın yaptığı kuruluş, aslında bir bankadır. Döviz sıkışıklığına giren ülkelere faizi mukabilinde ödünç para verir. Bu parayı verirken de borçlanan ülkenin, aldığı borcu geri ödeyebilmesi için yapması ve yapmaması gerekenleri dikte eder. İşte ümük sıkma meselesi burada devreye girmektedir. |
|
Sosyal, siyasi, ekonomik ve insanla ilgili her türlü problemin varlığında ve çözümünde temel faktör insanın ürettiklerinin tamamı yani inandıkları, davranışları, düşünceleridir. Bunlar genel kapsayıcı kavram ve tanımlamalardır. Bu genel kapsayıcının altında yatan ise insanın kazanımlarıdır. Bu kazanımlar, doğduğu andan itibaren başlayan öğrenmeyle edinilen birbirine bağlı gelişen algılama, anlama, muhakeme etme, yorumlama, taklit etmeyle, yaratılış ve genetik özelliklerinin, beslenme, sosyal ve fiziki çevrenin kattıklarıyla tamamlanır. Boyu, rengi, ağırlığı, görüntüsü, cinsiyeti gibi dıştan görünen özellikleriyle algılanan insanı asıl insan yapan ise kazanımlarıyla elde ettiği ayırıcı özelliği olan “şahsiyetidir”. |
|
Şimdi bir Bilgi yarışması düşünün, yarışmanın sorusu da “ Türkiye Cumhuriyeti’nin Başkenti neresidir?” gibi kolay bir soru olsa, katılımcımız da buna “İstanbul” dese ne olur?; ne olacak “puan” muan alamaz değil mi ? Teorik olarak “Ankara’nın Türkiye Cumhuriyeti’nin Başkenti” olduğu resmi kayıtlara göre doğrudur, peki pratik de durum nasıldır?: Sanırım sizlerin de benim gibi dikkatinizi çekmiştir; özellikle şu son 2-3 yıldır ülkemizde düzenlenen uluslararası siyasal toplumsal etkinliklikleri bir düşünün. |
|
Hazır, ezber bozan durumlara değinirken, bir de son ekonomik(!) krizle aklıma geliveren bir iki soruyu da sizlerle paylaşayım: Adına ekonomik, global kriz diyorlar ama bu aslında bir düzen krizi değil mi? Hani bu kapitalist sistem, kendi kendini ayarlayabiliyordu? Yapılacak en kötü şey, devletin piyasalara müdahalesiydi? Milyonlarca işçiyi işinden eden özelleştirme, devletin elini özel sektörden çekmesi olarak bizlere, zorla kabul ettirilmemiş miydi? Bu hükümet Meclis’teki büyük çoğunluğu ile “Sosyal Güvensizlik” tasarısını geçirirken, “geleceğimizi güvenceye” almıyor muydu? Ülkenin, fakirin, fukaranın durumlarını düşünmüyorlar mıydı? Şimdi bu sistem krizi karşısında; sistemin gerek iç gerek dış müdafilerinin çözüm önerilerine ne buyurulur? Gel de, Chávez’in Bush’a “yoldaş” diye hitab etmesine kıs kıs gülme! |
|
Türkiye kendisi ile boğuşmaktan vazgeçip toparlandığı takdirde yeniden küresel bir güç olmanın bütün imkanlarına sahiptir. Ancak, küresel anlamda bir güç olmak ne kadar isabetli olacaktır? Ben şahsen bütün dünya ile barış içinde ilgilenmek gerektiğine inanıyorum. Tanımı gereği hegoman olması gereken “küresel güç” Türkiye için ne kadar istenilebilecek bir şey buna emin değilim. Her geçen gün dünyanın merkezi haline gelen bir bölgede “bölgesel güç” olarak ayakta kalmak büyük başarı olacaktır. Adriyatik’ten Kıtay’a (Çin’e) bu gücün barış içinde, insan hakları ve adalet temelli olarak derinleştirilmesi önümüzdeki yüzyılın başlıca konusu olmalıdır. |
|
Son yıllarda dünyanın her yerinde Mu kıtası konulu çalışmalar yapılamaktadır. Araştırmacılar, gelişen teknolojiden de yararlanarak geçmişte yapılan araştırmaları derinleştirmekte ve daha yeni, daha detaylı bilgilere ulaşmaktadırlar. Bu çerçevede de araştırmacının kimliğine ve düşünce yapısına göre farklı bilgiler ortaya çıkmakta, deyim yerindeyse bir bilgi karmaşası, hatta zaman zaman “bilgi kirliliği” diyebileceğimiz durumlar oluşmaktadır. Mu kıtası hakkında ilk objektif sayılabilecek çalışmayı İngiliz araştırmacı James Churchward yapmıştır. |
|
Herkesin öfkesi burnunda ve herkes herkesi sayıyla kendine gelmeye dávet ediyor. Pek ümîdim yok ama belki tozun dumanın bir mikdar yatışmasına katkısı dokunur düşüncesiyle bir iki noktaya dikkat çekmek istiyorum. Toz duman yatışırsa en azındasn yumruğu nereye salladığımızı biliriz. Çünki insanın kendi çenesine kroşe patlatması muhtemelen márifetdir ama makbûl márifet sayılmaz. Önce yaşı müsáid olanlara bir sual: Son 40 yıl boyunca sizin kaç subay komşunuz oldu? |
|
Finansal krizi aşmak için alınan veya alınacağı söylenen önlemlerin hepsi sanaldır. Mesela AB ülkelerinin hepsinin bütçesi açıktır. (Ayrıca bütçe açığı mutlaka kötü bir şey değildir.) Yani halk değimi ile bu devletlerin kesesi boştur. Hiç boş kesenin ağzı açılınca, içinden 2.5 trilyon dolar çıkar mı? Bundan daha "okus pokus" yani sanal bir şey olur mu? Bütün finansal kararların reel ekonomi üzerinde iki reel etkisi vardır. Birincisi, milli gelirin artması veya azalması, ikincisi ise milli gelirin bölüşümüdür. Alınan önlemleri bu kıstaslardan değerlendirmek gerekir. Toksik kağıt veya kesenin ağzı açıldı láflarına takılıp kalmayın. |
|
Aradan çok seneler geçti. Yabancı bir şehirde yabancı bir odada kendi fikirlerimle yalnız kalmak için başladığım bu gecede elim hala eski günlerdeki gibi küçük bir çocuk tavrıyla saçlarımı çekiştirmeye devam ediyor. Reşat Nuri Bey’in toprağa düşeli tam elli sene olmuş. İnsan neye tahammül etmiyor ki! Zevcesi onu görmeme ölürken bile müsaade etmedi. Otuz dört sene boyunca beni hiç hatırlamayan Reşat Bey’in ölümü için bugün hissettiklerim sükun ve tevekkül. |
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
|
Ekim 1910, Yusuf Akçura ----------------------- "...Avrupa sermayedarlığının geceli gündüzlü çalıştırdığı iki kölesinden birisi Garb`ın amelesi ise, diğeri de Şark`ın bütün ehalisidir..." ----------------------- Sırat-ı Mustakim Dergisi |
 |
 |
 |
Maksim Gorki ----------------------- "Onlar gibi düşünmeye, onlar gibi yaşamaya, onlar gibi hissetmeye başlasanız da fark etmiyordu. Bu sefer de böyle davrandığınız için sizi kınarlardı. Onlar böyle insanlardı işte." ----------------------- Ekmeğimi Kazanırkeni |
